menu myDiary

30442gkbvo446 'Òp ùn dàg wàs ìk bíj Élyam thúis!!'

Murw     10 jan 2018     Tekst grootte: A A
Q
URYAH
WAS OP HET SLAGVELD BIJ RABBA
EN BATSJEVA WAS OP DE BINNENPLAATS DE WÀs AAN UT DÓEN!
U MOET WETEN DAT HET ECHTPAAR BIJ ÉLYAM INWOONDE? HET WAS WÀRM,
OM NIET TE ZEGGEN HÉÉT, EN ÌK MÓET BEKÈNNEN DÀT HET EEN WÁÁR GENÒT WAS
ÒM NÁÁR BATSJÉVA TE KÍJKEN! HÈT WÉINIGE DÀT ZE ÁÁNHÀD WÀS ÀLLÀNG KLÈTSNÀT
ÈN Ú WÉÉT WÀT VOOR EEN ÈFFECT DÀT HÉÉFT! ÌK KÒN MÍJN ÓGEN MET MÓEITE VÀN HÁÁR ÀFHÓUDEN,
MAAR UT LÙKTE ME TENSLÒTTE TÒCH ÒMDÀT ÌK BESÈFTE DÀT ÌK MÍJN SCHÓÓNZUSJE NÍET ZÓ WÈLLÙSTIG HÓÓRDE TE BELÓEREN?!! ÌK drááide me dus òm, lìep ut dònkere húis bìnnen en júist òp dàt MOMÈNT wèrd er kéihàrd op de vóórdeur gebònkt! ÌK zàg dàt
un knècht van Èlyam ópen wìlde dóen, maar Élyam híeld hèm TÉGEN! "Dìt líjkt me méér íets voor MÍJ!" zei hij, & opende de deur! Òp de stóep stònden un dèftige HÉÉR ÈN un aantal licht bewapende soldaten. "Gegróet heer Élyam," sprak de deftige heer. "Ìk bèn híer námens de kóning! Híj òntbíedt úw dòchter BATSJÉVA! Ze móet náár ut Paléis kómen ÈN wèl ònmìddellijk!" Er víel un stilte zó díep dàt je ut wáter in de wàstéil van Batsjéva hóórde klòtsen ÈN ùt dròng TÒT me dóór hóe wònderlijk ùt wàs dàt háár náám bekènd wàs ìn Ùt PALÉIS! "Màg ik vrágen WÁÁRÒM?' vróeg Élyam. "Dàt màg u vrágen," zei ut heerschap, "maar ìk hèb dááròp géén àntwoord!" Elyam knikte & zei: "Aha, op díe manier!" Híj draaide zich òm en liep naar de Binnenplaats. "BATSJEVA," riep hij. "Kòm! We moeten naar hèt Paléis!" Er ontstond verwarring & geróep óver & wéér! "Òpschieten, ópschieten," [schnellschnelldallidalli!] schreeuwde "ETEPETETEHOTEMETOOT" Mahèr, de deftige heer, door de openstaande deur! Maar Batsjeva móest zich natúúrlijk weer verkleden èn dàt Dúúrde LÀNG! En Elyam kwam nòg sneller tevoorschijn dan zíj! Híj had z'n mooiste overkleed aangetrokken & Ìk vóelde tòt díep ìn mijn bòtten zíjn grúwelijke misver-stand! Híj dàcht dàt híj zíjn dòchter kòn begeleiden èn BESCHÈRMEN! Híj dàcht dàt zijn aanwezigheid vanzèlfsprékend wàs òmdàt híj nu Uryah vervàngen moest, maar Ìk wìst dàt dáár géén spráke van kòn zijn?! Ìk wìst ùt èn Ìk wìst hóe Ìk ÙT wist, want ik herinnerde me al met àl maar à té góed míjn éigen wèllùstige blìk!!! Dé Kóning hàd Batsjeva gezien èn híj wìlde háár hëbben! Zal ik híer maar stòppen?' Ìk gééf tóe dàt ìk òp dàt mómènt àlle wóórden ter wéreld hàd wìllen stòppen
òmdàt ze píjndeden, maar ik dééd ut níet!
'Néé, néé,' zei ik. 'Gá dóór!'
'WÉÉT Ú ÙT ZÉKER?'
Ik knìkte.