Ziekte

Dag lief dagboek.

5 oktober 2016 zijn de kids geboren.

Alles ging super goed tot 8 weken na de bevalling ik werd ziek.


Verkouden heel erg hoesten en het hield maar niet op ik bleef maar hoesten en hoesten.
Ik ben uiteindelijk maar naar de docter gegaan met de gedachten dat ik een longontsteking had.

Dat dacht de doctor ook dus ik ben naar het ziekenhuis verwezen om bloed te prikken.
Nou we hebben bloedgeprikt en we waren net weer thuis toen ik door de doctor gebeld werd en die zei dat er wat raars was en ik toch maar even naar de spoedeisende hulp moest gaan.
Eenmaal daar aangekomen gingen je een ct scan doen toen weer terug op de spoedeisende hulp kan er een cardioloog bij me met een draagbare echo machine, hij ging verder kijken omdat de ct scan niks nog uitsluiten. Hij ging kijken naar mijn hart en hij kon dus heel goed zien dat het aan mijn hart lag waarom ik zo moest hoesten.
Er zat vocht om mijn hart heen en me hart was vergroot en kneep niet goed samen.

Ik heb maar een pomp functie van 20% dus ik heb toen eerst 1dag en nacht op de hartbewaking gelegen en daarna een week op de verpleeg afdeling om dat medicijnen goed te krijgen.

Na een week paar dagen voor kerst mocht ik naar huis.
En het ging voor een klein tijdje goed maar op 14 februari ging het weer slecht en ben ik weer opgenomen meet heel veel vocht in de buik.
Dus dat werd in het ziekenhuis inmiddels van een invuus eruit gedreven.
Maar ze wouden me toch graag door sturen naar het umcg in Groningen omdat het toch echt heel erg slecht ging met me hart.
Ik heb toen een week op de hart bewaking gelegen en ik stond met een exterme lage bloeddruk naast me bed en de verplegers stonden er raar van te kijken dat ik dat gewoon kon doen.

Na 1 week daar te hebben gelegen ben ik verplaatst naar de verpleegafdeling en ik kreeg te horen dat ik een icd/pacemaker nodig had om mijn hart op goed ritme te laten kloppen.
Toen heb ik nog een dag of drie in het ziekenhuis gelegen. Maar ze kwamen erachter dat ik in me bloed een mond bacterie hadden gevonden en ik kreeg er medicijnen voor waar ik echt misselijk van werd.

En toen was ik eindelijk thuis.
Zo fijn bij me vent en kinderen

Maar altijd zal ik ziek zijn en blijven.
27 jan 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van SharrieTwin
SharrieTwin, vrouw, 39 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende