ziekenhuis opnamen
Dit is het gevolg over het begin van mijn Anorexia verhaal.
Ik werd niet opgenomen voor mijn anorexia.
Tijdens koningsdag waren wat vrienden en ik aan het drinken.
Ik voelde me zo kut door de anorexia dat ik het verdriet over het eten weg dronken en het ene shotje naar de andere naar binnen goot. Super dom natuurlijk om op een lege maag te gaan drinken en vooral zo veel en zo snel achter elkaar. Ik werd steeds lammer en vrienden dachten dat ik het nep deed en ze vonden het allemaal wel grappig.
Tot dat ik 2 keer op mijn hoofd viel, vanaf dat moment dat ik me alles nog vaag herinneren. Mijn vrienden namen me mee ergens in een steegje waar niet veel mensen waren. Ze gaven me veel eten en drinken, zelf mijn beste vriendin stook haar vingeren in mijn keel zodat de meeste drank eruit kwam.
Mijn moeder werd gebeld en kwam zo snel mogelijk. Ik hoorde sirenes om me heen die voor mij kwamen. Ik raakte buiten bewustzijn en kreeg een klap in mijn gezicht van een van mijn vrienden. Ik werd op de brancard gelegd om de ambulance in te gaan. Ik hoorde om me heen gehuil van mijn beste vrienden en ze schreeuwde naar mijn moeder 'Ze heeft Anorexia!' Vanaf dat moment wist wat alleen blauwe lichaamsdelen in hielden en zag ze dat het logische was.
In de ambulance kreeg ik infuus en gaf ik over. Het enige wat ik schreeuwde was 'IK BEN DIK!'
bodizzle, vrouw, 26 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende