Wat ík wil.

Soms vraag ik me wel eens af hoe mijn leven er over tien jaar uit zal zien. Zou ik al getrouwd zijn? Misschien al kinderen? En betekend dit dan dat ik nu extra moet gaan genieten nu ik nog jong ben?
Het is verwarrend als alle mensen om je heen flink gas geven in hun toekomst, en jij blijft hangen als dat suffige meisje dat nooit wist wat goed voor haar was.
Als ik kijk wat ik tot nu toe in mijn leven heb bereikt, val ik mezelf erg tegen. Ik ben al klaar met studeren, heb een vriend die altijd weg is, en die zich niet in het openbaar met mij wil laten zien, en ik werk parttime omdat ik niet de papieren of de ervaring heb om een fulltime baan te vinden. Is het dan nu tijd om verder te gaan, los te laten wat me achterhoud.
Een goede vriend van me heeft eens gezegd: "Je maakt je eigen toekomst, soms maak je een foute beslissing, dan is het ook aan jezelf om die recht te zetten." Misschien moet ik eens naar hem gaan luisteren en inderdaad kijken wat goed voor me is, en waar ik in mijn leven een foute beslissing heb genomen. Ik kan tenslotte niet altijd het suffe meisje blijven, eens in mijn leven moet ik voor mezelf opkomen.

Als ik alleen al kijk naar mijn vriend, hij is een student in Delft en is dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat weg. Ik spreek hem vaak dagen achter elkaar niet omdat ik vaak nachtdiensten werk en vroeg naar bed ga. Ik ben van mezelf een redelijk druk type, ik hou van gek doen en lachen, terwijl hij juist hele rustig en in zichzelf is. Soms voel ik me niet op mijn gemak als we bij elkaar zijn, dan zitten we naast elkaar op de bank en staren we voor ons uit. Als we met anderen zijn pakt hij soms mijn hand vast, niet in het zicht, maar onder zijn andere arm langs, zodat alleen wij het weten. Natuurlijk heeft hij ook veel goede kanten, begrijp me niet verkeerd. Maar ik ben bang dat dat niet meer goed genoeg is voor me. Kan ik de rest van mijn leven samen zijn met iemand die zó rustig en zó kalm is? Of moet ik naar mijn hoofd luisteren en er een punt achter zetten, zodat ik weer mijn oude vertrouwde ik kan zijn?

Het leven zit vol met moeilijke keuzes, en ik ben zeker niet de beste persoon om daar goed advies over te geven. Was dat maar zo!