Waarom???

Waarom?
Waarom nu net ?
Waarom denk ik dit nu allemaal zo en gebeurt het allemaal zo?
Vanaf Donderdag, is alles begonnen, alles erger geworden ook al was donderdagavond een leuke avond, de BBQ toch. Maar daarvoor..
Daarvoor kreeg ik te horen dat mijn mama opnieuw moest geopereed worden aan borstkanker, chemo in plaats van bestraling en een grote kans is dat het erfelijk is.
Waarom mijn mama?
Na dit nog maar pas te horen moest ik al weg, naar de vrienden voor de BBQ te regelen.
Zin, had ik totaal niet, het enigste waar ik zin in had was om te wenen en wenen en wenen!
Uiteindelijk daar, hadden ze nog niet eens door dat er iets was met met, na 2 uur misschien wel ja.
Wat ik uiteindelijke niet verwachte van men vrienden, als beste vrienden zie je toch meteen als er iets scheelt met je beste vriendin? Of is dat nu een verkeerde gedachte van mij?
Als er iets is met mijn vriendin en ze probeert dat te verbergen, dan nog lukt dat niet want ik heb haar drekt door, maar zij dan niet met mij, wilt dit daarom dan misschien iets zeggen?
Tja, nadat ze het toch gevraagd hebben na 2 uur heb ik ze het ook gezegd, het antwoord: "hmm.." of " dat is minder ja". Weet je? Aan die woorden heb ik op dat moment echt niks!!!
Ik heb steun nodig van men vrienden, maar die geven julie mij niet
Ik probeer jullie altijd te steunen en zeker jij, beste vriendin!
Zeker je het zelf ook zo moeilijk hebt met je ouders al bijna een heel jaar heb ik dag en nacht voor je klaar gestaan, samen geweend en geluisterd proberen te helpen.
Misschien wil ik daarom ook niks tegen je zeggen omdat je het zelf ook al zo moeilijk hebt, maar dan nog.. Misschien iets meer steun is altijd welkom, als beste vriendin.
Maar ben je men beste vriendin? Ik heb sinds Donderdag niks meer van je gehoord, nog dat je weet dat mama vandaag geopereerd werd en er helemaal alleen voor sta. Ik heb je nodig zeker nu men liefje er niet is, anders had ik hem nog. Toen zelf dat ik te horen kreeg dat mijn moeder borstkanker heeft heb je mezelf genegeerd en amper tegen mij gepraat erover behalve over je eigen belangen..
Maarja, De avond van de BBQ wat te minste even een gedachte verlegger.
Samen met een vriendin/klasgenoot heb ik me goed geamuzeerd, goed gepraat, gelachen en gedronken.
Misschien was het eens goed zo effe alles lossen, allen de dag daarna was iets minder.
Ik was stik op, amper alles beseft en verwerkt, en men liefje vertrok op vakantie
Hem, hem kan ik nu zo goed gebruiken een goede knuffel en een echt luisterend oor die van me houdt en me echt wilt helpen, maar je weet het niet.
Niet wetend dat ik een heel weekend in de put zit. Geen zin, geen fut, niks om iets te doen!
Maar je amuzeerd je daar en ik ben zeer blij voor je, alleen wou ik dat je er nu was..
Vandaag is ze geopereerd, een zware dag.
Ik voel me alleen, ik sta er alleen voor dat gevoel heb ik.
Men familie die er niet over praat, men vrienden die me op dat vlak negeren en me alleen willen voor fun te hebben, en de enige die ik had zit nu op vakantie,..
Maarja, door leven!
Mezelf proberen te zijn en me sterk voordoen, iedereen denkt dit nu ook van mij.
Maar niemand verwacht dit van me, dat ik zo ben op de moment..