Vrijdag 17-07

En daar zit ik dan. Mijn vingers hangen boven het toetsenbord, niet wetende wat te typen. Ach, laat ik maar gewoon met vandaag beginnen. Vroeg opgestaan. Ik sta meestal vroeg op. Ik vind het heerlijk. Lekker nog het moment voor mijzelf zonder dat er anderen om me heen zijn. Ongestoord de krant kunnen lezen, met een kop koffie (sterk) zoals IK 'm lekker vind. Genieten van de rust van het moment. Geen irritaties tegenover andere mensen. Ik irriteer me snel de laatste tijd. En dat haat ik.
Ik ben een hele trotse tante van een meisje van anderhalf, Jamie. Jamie is de dochter van mijn zus. Vanmiddag heb ik op haar gepast. Ik liet haar haar middagslaapje doen, ging met haar naar de speeltuin en we dronken samen zoete ranja. Ik vind het heerlijk om bij haar te zijn. Ze houdt van me, of ik nou goed of slecht te pas ben, en ik houd van haar. Veel te snel gingen mijn oppasuren voorbij. Vanavond heb ik een heel ander gezicht van mijzelf laten zien. Het 'gezicht' van mij, Avalon, op een manier hoe ik schijt heb aan de wereld. Ik doe het niet vaak, maar soms drink ik (teveel?) alcohol en nog minder vaak gebruik ik drugs. Vanmiddag kende ik momenten waarop de spanning mij teveel werd en de drang om niet na te hoeven denken te groot werd. Ik dronk bier, en ik liet me later verleiden om drugs te gebruiken. Zolang ik er niks over hoor, en er niks over zie gaat het goed, maar als het eenmaal in mijn gedachten zit kan ik niet zo makkelijk zeggen dat ik niet wil. Slap he?

En nu is het op, en heb ik hierom een hekel aan mijzelf. Ik faal. Ben angstig voor een urinecontrole een dezer dagen, en ik heb eigenlijk helemaal geen geld om dit soort fratsen uit te halen. Jammer, maar het is niet anders. Nu hoor ik je al denken, een urinecontrole? Ja. De omstandigheden zijn helaas zo, nu.