vreselijk!

ik ben op een vreselijk punt in mijn leven... Ik als nieuwe brugpieper kom op school, krijg een vriendje (uit mijn eigen klas) en ben happy+ verliefd. Na ongeveer anderhalve week wist al de helft van de klas dat we iets hadden. We wouden dat allebei liever niet, dus ik besloot om het met hem uit te maken. (want als het uit zou lopen zouden we beiden een probleem hebben) Dus ik ga naar school en ik zei tegen mijn beste vriendinnen: Ik ga het straks tegen hem zeggen. Het moment dat ik dit zei werd ik geroepen door hem. Dus ik liep met hem mee naar de gang. Zijn exacte woorden waren: Het ligt niet aan jou maar aan mij, het spijt me maar ik maak het uit met je. Ik was niet boos ofzo, maar gewoon geschrokken. ik zei: ja ik weet waarom en ik was het ook al van plan. En nu zijn we nog steeds uit elkaar. En het zit me nog steeds dwars hoe het is gelopen.

Na deze korte relatie ben ik wel veranderd, en ik heb hem beter leren kennen. Het grappige is dat we nu beste vrienden zijn terwijl het meestal andersom is. (eerst vrienden dan de relatie) bij ons ging het net even andersom. Ik heb nog steeds wel gevoelens voor hem, en die zullen denk ik niet meer weg gaan.... En ik heb een vermoeden dat hij ook nog iets voor mij voelt. Maar hoe dat loopt laat ik aan het lot over

Chiao XxX