vraagtekens..

Ken je dat.. Er spoken zoveel vragen door je hoofd waar je maar geen antwoord op kunt krijgen...

Waarom? Waarom? Waarom?

Ik snap niet waarom mij dit overkomt. Ik snap niet waarom ik me er niet overheen kan zetten. Ik snap niet waarom ik zoveel pijn lijd. Ik voel me gebroken, ik heb nergens kracht voor.

Ik heb mezelf volledig gegeven aan jou, ik ben altijd goed voor je geweest. Heb je nooit kwaad willen doen en dan nu doe je mij dit aan.

Ik vraag aan je of ik je kan zien om heel wat van me af te zetten, het is het minste wat je kan doen nadat je me zoveel hebt geflikt. En wat doe jij ? van je af laten weten me laten barsten alweer. Maar ik kon het weten.. ik kon weten dat je me liet barsten dat is wat je alleen doet. Waarom zijn er mensen in het leven die je zoveel verdriet kunnen doen. Ik heb hulp nodig, ik heb kracht nodig want ik kan er niet in me eentje bovenop komen.

Ik had me nooit kunnen bedenken dat dezelfde persoon die me op een positieve manier zo gek maakte me nu op de meest negatieve manier me gek loopt te maken.

Waarom bestaat het gevoel verdriet eigenlijk? Dit verdriet is te groot en te zwaar en ik denk dat niemand in ziet hoe zwaar ik het eigenlijk heb omdat ik een grote glimlach opzet als ik de deur uit loopt. Maar niemand weet wat er echt speelt.

Ja ik heb een gebroken hart, en ik weet dat er ergere problemen op de wereld zijn maar op dit moment kan ik mezelf niet helpen en is dit een grote hel voor me.