vechtend naar dat stukje in me hart..

We zijn weer anderhalve week verder... na die zaterdag nacht heb ik nooit meer zoon intensief gesprek gehad met R. Van de week hadden we ruzie... hij was dronken om 1 uur overdag. Ging later die avond uit.. en sinds dien.. de telefoon gaat wel over.. maar er is geen reactie... op de voicemail na. Gister whatsappte ik hem... hij zei sorry schatje ik ben even druk.. is het zo moeilijk om gewoon 2 minuten een gesprek met me aan te gaan?? Is het zo moeilijk om te zien hoeveel ik van je hou... is het zo moeilijk om te zien dat ik niks anders wil dan jou.. soms wil ik het schreeuwen... en soms wil ik mezelf in een hoekje drukken... even verdwijnen .. en zelfs soms hoopte ik dat ik je nooit gekend had... we nooit hadden afgesproken... je nooit bij me geslapen had... je nooit gesnurkt had.. helaas kunnen we geen tijden terug draaien.. zou ik het dan anders doen? of zou ik het precies op deze manier behouden? zou ik je afweren wanneer je me vertelde dat je een vriendin had? of had ik er als nog voor gevochten? vechtend voor je eigen geluk.. terwijl je een andermans afpakt... maar wel wetend wanneer jij niet met hem bent.. hij met haar is.. zou je begrijpen hoeveel pijn het doet? zou je snappen dat je de ware ben voor me? of zou je je hoofd afweren en verder gaan... en nu woon jij alleen in een appartement.. zonder vriendin.. en ik... same shit. waarom is het zo moeilijk om het aan te gaan... of houdt de angst ons beide tegen.. of is het niet meer zoals het was... of of of.... ik wil jou.. niemand anders. hoevaak ik het ook schreeuw ik ga door... nee onze paden kruisen een pad... ons pad... ik zal wachten tot jij je daar bevind. ik hou van jou.. anders dan van andere... anders dan wat dan ook..


Hierbij wil ik mijn excuses aanbieden naar S. zijn inmiddels ex... ik ben geen slet of hoer hoe je me noemde... maar ik vechten voor mijn gevoel... ik vechten voor iemand die het zelfde voelde voor mij als ik voor hem... ik vecht voor de liefde... ondanks mijn gevoel soms aangeeft dat ik hierin niet meer geloof... en niks was de bedoeling had ik geweten dat hij met jou ging had ik em gelaten.. had ik em niet eens willen ontmoeten... maar hij was voor mijn liefde op het eerste gezicht.. im sorry.