Tweestrijd

Op dit moment weet ik het allemaal niet zo goed meer.
De tweestrijd is op dit moment weer groter dan het ooit is geweest.
Allerlei gedachtes waarvan ik niet weet wat ik er mee moet.
We eten? Niet eten? Wel vechten? Niet vechten? Masker op? Masker af?
Ik weet het gewoon niet meer.
Op dit moment gaat het weer bijzonder slecht.
Na het avondeten ben ik weer zo dom geweest om laxeerpillen in te nemen.
Het idee dat er eten in mijn lichaam zat deed me niet goed.. Dus heb ik maar de keuze gemaakt om laxeerpillen te nemen.
En nu begint mijn buik gigantisch pijn te doen en word ik der echt knetter gek van.
Maar me eetstoornis maakt een vreugde dansje. Want ja die is juist blij dat ik het gedaan heb.
Ik sta echt op het punt om in te storten... Het gevecht opgeven en naar de rust toe waar ik zo erg naar verlang.
Niet meer hoeven voelen en hoeven nadenken over alles. Gewoon rust.
Maar het kleine meisje in mij schreeuwt dat ik het niet moet doen. Dat het allemaal beter word.
Maar is dat wel zo? Word het wel weer beter? Of blijft het voor altijd zo?
Tja daar weet ik op dit moment het antwoord niet op.
Het is nou al zoooo lang bezig dat ik geen toekomst meer zie. Ik ben bang dat die het meisje is die ik altijd zal blijven.
Lastig dit.. heel lastig.
Maar goed ik zet me masker op en ga weer vrolijk door! Niemand die wat merkt heeeeerlijk!