Tiener liefde

en jahoor daar gaan we weer....

Onderhand ben ik 17 en dacht ik wel dat ik een punt in mijn leven had bereikt. Kan het vrij moeilijk uitleggen maar bedoel de meer serieuze kant van de liefde. Achteraf blijkt het dat ik nog wat langer moet wachten denk ik... (maar dat kan want ik ben nog jong)

Je weet vast nog wel het gevoel, dat je weet dat iemand je aanstaart. Kijkt hij mij aan, of toch iemand anders. Het rare gevoel dat iemand naar je kijkt en je geen idee meer hebt hoe ik me moet gedragen. Je doet dingen wat je normaal nooit doet. Het moment dat je in zijn richting kijkt en het meest ongemakkelijke oogcontact ooit hebt, ja dat bedoel ik. Het lijkt allemaal zo mooi als je erover nadenkt. Maar dat je achteraf beseft dat dit voor een week was, en de week erna hij zijn zinnen alweer op iemand anders heeft gezet. Zo beschrijf ik tienerliefde. Natuurlijk kan het ook anders, maar bij mij gaat het in de meeste gevallen zo. Zelf heb ik besloten dat het allemaal nog wel lukt zonder liefde, en dat mijn vriendinnen en ik het super leuk hebben zonder. Dat dit op elk moment weer kan veranderen, ja daar ben ik van bewust. De rozewolk kan dichterbij zijn dan je denkt. Maar voor nu laten we gewoon lekker genieten.

X de Levensgenieter