Tannie.
meisje, zonder jou voelt het zo leeg
niemand ziet de tranen die ik steeds weer wegveeg.
waarom moest je gaan, zo onverwacht?
het was voor mij allemaal onmacht.
ik had niks in de gaten, het ging veel te snel.
en voor ik het weet was je weg uit het spel.
maar als ik het wel had geweten.
had ik misschien nog wel op jou gezeten.
m'n mooie paard ik wil niet zonder jou, maar ik moet.
jij maakte iets in me los wat geen ander doet.
het klinkt gek maar je was er altijd, elke dag.
ik herinner me nog dat ik je voor het eerst zag.
liefde op het eerste gezicht, om het maar zo te zeggen.
dat gevoel is nog steeds moeilijk uit te leggen.
nu ben je verder bij me vandaan dan ooit tevoren.
vroeger kon ik je gehinnik in bed nog bijna horen.
nu zal ik je nooit meer zien, mn hele leven.
een angstige gedachte die me doet beven.
elk moment, elke keer.
ik mis jou gewoon steeds weer.
ik hoop dat je het daar fijn hebt en ze je met liefde behandelen.
en dat je daar net als bij mij vrolijk door de wei kunt wandelen.
het enige wat ik nog kan doen is aan je denken en je missen.
het beste voor je wensen en dat gevoel een beetje uitwissen.
want ik zal het toch moeten accepteren.
een leven zonder jou zal ik moeten leren.
en dat gaat me lukken, geef me alleen wat tijd.
het ga je goed, allerliefste meid.
xInvisible
niemand ziet de tranen die ik steeds weer wegveeg.
waarom moest je gaan, zo onverwacht?
het was voor mij allemaal onmacht.
ik had niks in de gaten, het ging veel te snel.
en voor ik het weet was je weg uit het spel.
maar als ik het wel had geweten.
had ik misschien nog wel op jou gezeten.
m'n mooie paard ik wil niet zonder jou, maar ik moet.
jij maakte iets in me los wat geen ander doet.
het klinkt gek maar je was er altijd, elke dag.
ik herinner me nog dat ik je voor het eerst zag.
liefde op het eerste gezicht, om het maar zo te zeggen.
dat gevoel is nog steeds moeilijk uit te leggen.
nu ben je verder bij me vandaan dan ooit tevoren.
vroeger kon ik je gehinnik in bed nog bijna horen.
nu zal ik je nooit meer zien, mn hele leven.
een angstige gedachte die me doet beven.
elk moment, elke keer.
ik mis jou gewoon steeds weer.
ik hoop dat je het daar fijn hebt en ze je met liefde behandelen.
en dat je daar net als bij mij vrolijk door de wei kunt wandelen.
het enige wat ik nog kan doen is aan je denken en je missen.
het beste voor je wensen en dat gevoel een beetje uitwissen.
want ik zal het toch moeten accepteren.
een leven zonder jou zal ik moeten leren.
en dat gaat me lukken, geef me alleen wat tijd.
het ga je goed, allerliefste meid.
xInvisible
18 okt 2007 - bewerkt op 16 dec 2010
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 15 dec 2010 Opeens. ( 1 )
- O 14 dec 2010 Trut. ( 3 )
- O 22 nov 2010 Stem. ( 1 )
- O 17 nov 2010 Levensverhaal. ( 4 )
- O 17 nov 2010 Opruiming. ( 1 )
- O 04 okt 2010 Eigen. ( 3 )
- O 26 apr 2010 Geleerd.
- O 26 apr 2010 Laat me. ( 1 )
- O 12 apr 2010 Depressie. ( 2 )
- O 04 jun 2009 Rem.
- O 08 sep 2008 Tattoo. ( 1 )
- O 08 sep 2008 Iris.
- O 16 mrt 2008 Zwaar. ( 1 )
- O 04 mrt 2008 Mijn paard.
- O 18 okt 2007 Tannie.