struggels

beste lezers, hebben jullie ook weleens het gevoel alles mis gaat . ik ben 20 jaar en een alleenstaande moeder van mijn geliefde zoontje van 2 jaar. ik woon nog wel thuis maar ik neem de zorg van mijn zoontje helemaal op me en probeer ook zo zelfstandig mogelijk te zijn . maar nu had ik al maanden last van me rug met uitstraling naar me linker been uit eindelijk loop ik er al een half jaar mee. nu zijn ze er achter gekomen ik een hernia heb onderin me rug en boven in me rug een aandoening waardoor me ruggraat open staan met vocht erin . morgen krijg ik verdere uit slagen van de aandoening maar sinds ik de dagnoise heb is de pijn alleen maar erger . nu zit de pijn door heel me rug van boven naar onder tot aan me linker voet. het is niet meer draagzaam ik heb een pijn bestrijdingsspuit laten zetten zonder effect. ik slik wel pijnstillers maar zijn niet sterk genoeg om de pijn te kunnen onder drukken en omdat ik een jong zoontje heb willen ze me geen morfine geven. ook krijg ik van de pijnstillers maagzweren maar van mijn dokter mag ik geen maagbeschermers pakken . ik voel me de laatste tijd geestelijk ook niet meer goed ik voel me continu down en moe. zit er doorheen. ik probeer op tijd te slapen maar volgende dag ben ik nog steeds moe . ik slik sochtends verschillende energiepillen, vitaminepillen en pijnstillers en probeer elke dag goed te ontbijten en dan voel ik me eff goed tot ongeveer 12 uur en dan gaat het berg afwaarts . ik heb wel elke dag een vastritme is natuurlijk ook belangrijk voor me zoontje ga er elke dag met hem ook eff tussen uit naar de speeltuin of kinderboerderij. maar rond 4 uur zit ik elke dag al in een diepte punt ben dan al super moe en down . soms als hij slaapt moet ik huilen omdat ik me schaam ik me zo slecht voel . ik praat er thuis nooit over ik hou me altijd groot maar lijkt wel ik depressief aan het worden ben. al mijn dagen draaien om mijn zoontje gaat nooit zonder hem weg en ben echt heel goed voor hem maar merk ik het nu gewoon zwaar heb. omdat ik nu met me rug zit mag ik ook niet meer werken dus kom nu ook nie meer echt onder een grote groep mensen . ook moet nu maar rond komen van maar 225 euro ziekte geld want ik had een 5 uur contract maar werkte meer. de bedrijfsarts zegt ik me moet laten om scholen en uwv zegt ze me pas kunnen helpen als me werk me doorstuurt dus moet maar af wachten . ik maak me wel druk om het geld en wat ik nu moet want me spaargeld loopt nu ook wat snel terug. dus dat is voor mij ook een grote stress factor. ook mijn zoontje zit nu in een lastige periode met driftbuien. sinds een paar dagen doet hij het ook in bijv een boodschappen winkel ik schaam me rot ze kijken me allemaal aan dan alsof je een slechte moeder bent . maar hij begint al bijv als hij een kado wil en ik zeg nee mama zeg nee dan krijst hij alles bij elkaar . me ouders zeggen ik het zelf zo ver heb laten komen omdat ik te goed voor hem wil zijn.als iets is wat ik niet wil zijn is het een slechte moeder maar dit alles met die pijn is me gewoon te veel . ik hoop dat me gevoel weg schrijven helpt als een soort van therapie . want elke avond denk van hoop ik me morgen weer niet zo rot ga voelen. als jullie ervaring hebben met dat soort gevoelens of tips hebben hoe ik er mee om kan gaan of bijv over bepaalde medicatie om me beter te voelen hoor ik het graag van jullie