Rust zacht lieve D.

Gisteren het slechte nieuws te horen gekregen dat vriendin van me overleden is.
Ik kan en wil nog steeds niet geloven dat zij der niet meer is.
Dat ik nooit meer iets van der hoor. Nooit meer de fijne gesprekken die we samen hadden.
Zij was (Net als A.) een belangrijk persoon voor mij. Iemand bij wie ik alles kon zeggen zonder me te hoeven schamen.
Ze snapte me en niets was dom of wat dan ook.
En nu is dat opeens verdwenen. De 2e in zeer korte tijd.
Weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan. Had dat van A. nog niet verwerkt komt dit er weer bij.
En ik weet dat het beter voor D. is want ze was op en ze kon niet meer, maar toch blijft het gemis heel groot.
Had haar nog zo graag willen zeggen hoe belangrijk ze voor me was, dat ik van der hield, dat ze een topper was, dat ook zij ondanks haar diepe dalen er wel ging komen...
Maar helaas waren haar gedachtes te sterk en heeft ze nu der rust waar ze al zo lang naar verlangde.
Zo maar is proberen te gaan slapen want ben dood en dood op...