Puur verdriet
Ik huil zo graag mijn tranen bloot
Kijk deze druppels van pijn vloeien
Ze dragen liefde, pijn en dood
Tranenbad waar emoties in vloeien
Zilvertranenzilt op mijn wangen
Schrijnend varen ze uit me
Geven een onherroepelijk verlangen
Om niet langer te zijn in het heden
Maar te gedijen in het verleden
Niets is wat het lijkt te zijn
zeggen mijn tranen non stop
tegen mijn hart en kop
Maar ze weten niet beter
Beter weten ze van niet
Dat ze vallen om
puur verdriet
Esteban, man, 19 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende