ik was 6 jaar oud toen mijn vader me zou ophalen van het voetbal veld.
mijn vader woonde in Appelscha, en daarom kwam hij pas laat aan bij de wedstrijd. ik had me er op verheugt, ik was gewoon zo blij dat ik weet eens een weekend naar mijn vader ging.
tot dat ik hem zag..... zijn kleding helemaal vies en niet eens recht kunnen lopen kwam hij naar me toen. hij begon onzin tegen me te praten, en stonk verschrikkelijk erg naar drank uit zijn mond. ik wou dat niemand dit zou weten dus ik zij dat mijn vader en ik naar een verjaardag moesten dus dat wij eerder weg gingen. na een bijna doods rit te hebben gemaakt komen we bij zijn huis aan. Toen ik ook nog eens kreeg te horen dat zijn vriendin aan het werk was en pas s'avonds thuis kwam.... shit heb ik weer....
even later kwam ik van het toilet af. mijn vader was aan het bellen. maar helaas had ik dat nog niet zo snel door. dus half door zijn telefoongesprek te praten zou ik naar de piano lopen. Tot dat... mijn vader schopte me onder uit ik lag op de grond. met een paar klappen na ging ik zo snel als ik kon naar boven. met allemaal blauwe plekken.
ik hoorde mijn vader naar boven komen. ik was doods bang ik wist niet waar ik het moest zoek. met de gedachten door mijn hoofd ''is dit normaal?'' ,''is mijn vader echt zo'' . werd ik steeds banger en banger. hij kwam binnen en ik was aan het huilen. hij zij tegen me wist je eigenlijk dat ik super veel van je hou?, en ik dit alleen maar deed om je alleen maar wat te leren.
tot dit jaar geloofde ik alles wat hij zij. het contact tussen mij en mijn vader is onder tussen al lang verbroken. maar dat ging niet om deze reden.
toen ik het mijn moeder mijn zus en mijn broer alles heb verteld, wisten ze niet wat ze moesten zeggen. iedereen barstte in tranen.
Ik heb er nu nog moeite mee. wanneer iemand boos op me wordt barst ik in tranen uit en word ik super bang.
ook ben ik na die tijd heel onzeker geworden over mezelf.
ik ga hier hulp voor zoeken en hoop dat alles veel beter met mij zal gaan.
bedankt voor het lezen, ik vertel dit niet om medelijden te krijgen. ik vertel dit omdat ik eindelijk mijn hele verhaal kwijt kan. stel jij weet niet wat je er mee aan moet. je kan mij altijd een privébericht sturen, ik wil iedereen met liefde helpen.
kusss mij
