Papa

En daar zit ik dan met tranen die over mijn wangen glijden.
Ik mis mijn lieve papa op dit moment weer heel erg. Ik kijk naar zijn foto en daar gaan de tranen weer.
Ik pak mijn ketting stevig vast en dat bevestigd weer dat, dat nog het enige van hem is wat ik heb.
Hij is nu een deel van mijn leven. Een deel die ik liever anders had gewild.
Ik wou dat hij er nog was, dat ik hem kon knuffelen, dat ik hem een kus kon geven, dat ik hem kon zeggen dat ik van hem hou.... Maar dat kan allemaal gewoon niet meer.
Ik moet het doen met de foto en de ketting die ik heb. Dat is het enigste wat ik nog van hem heb.
Als het kon zou ik de tijd terug draaien en alles anders doen. Dan was jij nog hier gewest lieve pap.

8-04-1957 / 4-10-2010