Opgekropte gevoelens..

Er is veel verandert de afgelopen 3 maanden.. Na de zomervakantie is alles in 1 klap veranderd.

Ik heb vooral erg veel geleerd over hoe mensen kunnen zijn, hoe achterbaks en gierig de mensheid is. Hoe erg eigen belang voor gaat. Tuurlijk het is belangrijk om aan je zelf te denken, dat vind ik ook. Maar niet als het draait om familie en vrienden..

Papa en mama zijn uit elkaar. Ze ging weg net na dat ik terug kwam van vakantie.. Ik zag het allemaal aankomen en dacht dat t wel oké was, maar na deze 3 maanden weet ik echt niet hoe k me voel. Ik kwam al rot terug van vakantie, want de bom in onze vriendengroep is na 6 jaar een keer geknapt.. Boem, in een vakantie gooi je 6 jaar vriendschap weg. Ik had al verwacht dat we zouden gaan botsen op vakantie, maar dat het er toe zou leiden dat we elkaar niet meer spreken had ik niet verwacht..
De eerste 3 maanden gingen prima. Maar nu weet ik niet wat m'n gevoel zegt.. Papa en mama spreek ik niet meer zoals eerst, alsof er vreemden van elkaar zijn geworden. Ik weet niet of ik boos of verdrietig ben, ik weet niet hoe ik moet denken of hoe ik moet reageren tegen m'n ouders..
Het liefst ben ik gewoon niet thuis, ik denk dat dat mijn manier van verwerken is ofzo.. ookal denk ik dat, dat niet de beste oplossing is.

Hoewel er in de afgelopen 3 maanden veel verandert is, ook veel op negatief gebied, is er ook veel positiefs gebeurd, ik heb een super leuke vriendengroep waar ik de leukste momentjes mee maak. Ook heb ik een ontzettend lieve vriend die altijd voor me klaar staat. School en stage gaan super, ookal is het super druk.

Alleen weet ik soms gewoon niet goed wat ik moet voelen en hoe ik met de boosheid en verdriet moet omgaan..