op zijn pootjes terecht
hoe erg iets ook kan zijn of hoeveel stressen iets kan zijn, meestal komt alles toch weer op zijn pootjes terecht. helaas voor mij (en waarschijnlijk voor heel veel mensen) kom je daar altijd later pas achter. eigenlijk heb je dan al die tijd gewoon voor niks zitten stressen. verspeelde tijd toch? ik weet het niet? ik weet niet eens waarom ik hier over na denk... misschien boeit het me wel gewoon. in dit soort dingen ben ik vaak heel apart. maar apart is goed, toch? tenminste dat denk ik! maar volgens mij is niet iedereen het daarin met mij eens. maar dan wil ik wel eens weten: wat is normaal? er bestaat namelijk geen omschrijving van normaal! iedereen is anders en heeft andere gewoontes. als iemand echt een betekenis heeft van normaal dan wil ik die graag weten. maar voor nu hou ik het hierop: iedereen is uniek! oh wat ben ik weer cliché. maar dat maakt me niks uit. don't give a fuck. soms is cliché wel een keer goed! dus laat me gewoon lekker cliché zijn, want ik ben gewoon ik!!!
24 apr 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 12 sep 2016 Wanneer ik basketbal vergeet ik alles
- O 04 mei 2014 4 mei
- O 03 mei 2014 songfestival!
- O 29 apr 2014 fantasieën
- O 26 apr 2014 koningsdag!
- O 24 apr 2014 op zijn pootjes terecht
- O 23 apr 2014 stress ( 2 )
- O 22 apr 2014 oneerlijk
- O 21 apr 2014 hopeloos...