op zijn kop

Alles staat even op zijn kop.

Ik heb veel moeite met mezelf. En heb dan ook veel steun nodig.

Mijn vriend is eindelijk niet meer depressief. Hij heeft echt last van de blaadjes.

De hele winter hebben we het moeilijk gehad. En nu is ie er gewoon weer.

Maar dat betekend niet dat ik nergens last van heb.

Ik heb een probleem met mijn lever. Hierdoor mag ik absoluut geen alcohol meer drinken.

Dit wordt niet altijd geaccepteerd in de kroeg. Mannen die willen versieren doen dat graag met drank.
Vorige week werd er iemand erg kwaad op me toen ik dat zei. Hij vond dat ik daar geen grapjes over mocht maken.

In een druk huis zijn weinig plekken waar je je rust kan vinden zonder dat iemand je er vandaan jaagt.

Ik slaap erg slecht. En kan soms geen mensen om me heen verduren.

Zomaar kan ik in huilen uitbarsten. Zo zonder reden.

Ik heb veel mensen verloren. Dat heb ik zelf gedaan.

Maar of ik daar nou echt spijt van heb?

Ik heb nieuwe mensen gevonden, die me wel begrijpen.

En we moeten door. Dat is het motto. Hoe slecht we het ook hebben.

Ik draag teveel geheimen en problemen met me mee.

En ik zou ze graag kwijt willen. Maar ik durf het niet.

Want nergens zijn ze veilig, zelfs hier niet.