Continue ben ik, zowel onbewust als bewust jaloers op alles en iedereen. Nou ja, niet iedereen maar wel vele mensen.. En ik kan je vertellen dat dat behoorlijk vermoeiend is. Ik vergelijk me op een dag zo'n 193374 keer met iemand anders waardoor ik mijzelf dus nog dieper de grond in praat!
Ik wil dit dolgraag veranderen maar ik weet niet hoe.
Er zitten echt wel dagen tussen dat ik gelukkig ben met alles en iedereen om mij heen, dat ik de gedachte eindelijk heb dat ik óók erbij hoor en een mooi persoon ben. Maar deze zijn helaas maar tijdelijk. Goth ik wou dat ik mijzelf altijd of vaker zo kon voelen!
Misschien komt het op dit moment ook doordat ik tot mijn oren even in een stressperiode van school zit.
Maar... begin van de vakantie heb ik afgesproken met de jongen van Koningsdag. Hij haalde me op en samen zijn we, hoe romantisch haha, naar de Mac gegaan voor een flurrie. Dit duurde niet lang want hij had geen vakantie, maar ik voelde me levend op dat moment. Van de voren zei mijn moeder ook "ga leven inderdaad, je bent nog jong". Dit heeft ze nog nooit tegen mij gezegd dus des te harder drong het bij me binnen. Ja, ik wil leven. Ik wil in 1 keer slagen voor mijn school dus nu even stress maar ik wil ervoor gaan. Ik wil de jongen van Koningsdag, R, beter leren kennen. Hij laat mij zien dat onverwachte dingen leuk zijn. Dat ik er mag zijn. Dat ik ook een persoon ben en moet genieten van elk minuut van de dag.
Ik wil hem hiervoor bedanken maar hij weet niet dat ik mij vaak zo voel, dus dat zou een beetje vreemd zijn. Daarom zet ik dit hier neer, zodat ik voor mijzelf weet dat ik hem indirect bedankt heb.
Nu gaan we weer verder met het ondernemingsplan, Engels verslag ter voorbereiding voor een spreekvaardigheidexamen
and so on and so on...
Have a great day u all
