Nieuwe buren...

Ik woon in een flat, een hele hoge flat op de op een na bovenste verdieping. En vanmorgen stond post nl voor de deur met een pakje voor mij, en de vriendelijke vraag of hij bij mij een pakje voor mijn bovenburen mocht afgeven. Ik vind het niet erg om een pakje voor iemand aan te nemen, vind het ook fijn als iemand het voor mij zou doen.

Maar ik heb eigenlijk meer ja gezegd omdat ik best n beetje nieuwsgierig ben. Sinds kort heb ik nieuwe bovenburen. Wie woont er nu eigenlijk boven me? Dat het geen Nederlanders zijn had ik al gehoord, wat ze kunnen nogal eens luidruchtig praten. Schoon is het denk ik wel bij hun, want ik hoor meerdere keren op een dag de stofzuiger tegen de verwarmingsbuizen stoten, een geluid wat nogal doorklinkt naar beneden. Kinderen zijn er ook, want ik hoor rennen boven mijn hoofd van kleine kinderen. Niet dat ik me er aan stoor hoor, het zijn gewone geluiden en die wennen heel snel. In een flat is het nu eenmaal nooit stil. Het is nu eenmaal geven en nemen en proberen op goede voet met je buren te blijven. Ik vind het dan ook heel moeilijk om ergens wat van te zeggen. Zo had ik deze zomer geregeld een heel nat balkon. Wanneer mijn bovenburen het balkon boende werden er hele emmers sop over de rand gegooid. En al dat sop komt dan voor een groot gedeelte op mijn balkon. Ik heb er grastapijt liggen, ik droog er mijn was en heb er een heerlijke tuinstoel met een lekker dik kussen staan. En dat werd allemaal nat, want de balkons zijn maar smal. Dus toch maar even naar boven geroepen dat ze de hele boel bij mij nat gooiden. Waarschijnlijk hadden ze er geen erg in, want ze wonen zelf op de bovenste verdieping en hebben geen bovenburen. Maar toch vind ik het fijn om straks te zien wie er boven mij woont, want je weet nooit wat de toekomst brengt…

Tot morgen maar weer...