Naar bed naar bed zei duimelot

Naar bed brengen....Kind met lage spierspanning...kind is moe...kind wil niet....
Kind luistert toch uiteindelijk na veel te veel prikkels te hebben gehad op het verjaardagsfeestje en wilt naar de trap lopen. Kind glijdt uit over de zelf in elkaar gekliktte treinbaan (wat uitbundig gemotiveerd wordt doordat ze zo weer haar fijne motoriek oefent waarmee ze achterloopt.). Kind valt op hoofd en benen terwijl ze al voor onverklaarbare pijnen in het ziekenhuis loopt momenteel (natuurlijk naast alle andere klachten)...

Een fikse huilbui volt...En dan moet het slaapritueel nog beginnen....

Kijkend naar mijn meisje met dikke tranen in haar bed schiet ik vol...Nu moet ik ook nog haar tanden poetsen. En ik weet dat er brandblaren en aften in haar mondje zitten. Ik weet dat het pijn doet. Maar ik weet ook dat ze steeds gele aanslag heeft ondanks onze inspanningen en dat ze door haar klote gen dat stuk is extreem gevoelig is voor tand rot. We mogen blij zijn dat ze nog knappe tanden heeft in haar geval..Bij de meeste kindjes met dit syndroom zitten er al gaten in terwijl ze net doorgekomen zijn (lees: de tanden komen extreem vroeg door. Jonne was 6 maanden toen ze ze ongeveer allemaal had op haar kiezen na). Gelukkig had de tandarts pas over een maand plek. En de assistente dacht ook nog nadat ik vroeg om extra tijd in plannen dat 10 minuten extra wel genoeg waren...Nou goed dat is vast weer stof voor een heel ander verhaal.

Daar ga ik: poetsen. Zij huilt en huilt en huilt en slaat me uiteindelijk in mijn gezicht. Niet de eerste klap van vandaag en zeker niet de laatste naar verwachting. Maar de tanden zijn uiteindelijk weer gepoetst. En ik ben de "bad guy"..

Ze slaapt na, gelukkig nog een knuffel en een high five. Uiteraard ben ik verder niet meer gewenst bij het bedritueel en moet papa het afmaken. Met mama ga je immers naar de dokter en al die stomme therapeuten en mama poetst ook veel te vaak je tanden, omdat je het bij papa nog minder toelaat.

Zij slaapt en ik plof op de bank...ik kijk om me heen. troep, wasgoed en er moet nodig eens gedweild...Eerlijk gezegd moet ik nu eerst even moet verzamelen om vanavond te koken en ik hou mijn hart vast voor het volgende bedritueel...Morgen is er vast weer een dag.

Terwijl ik ga zitten en zo vlak voor ik mijn hersens uitschakel (ja gelukkig ik heb die gave) schiet er nog een gedachte door mijn hoofd: de laatste week ben ik voor wat cliënten van mijn werk bezig geweest met de pgb aanvragen. En dan de gene die via de gemeente (wmo/jeugdwet) lopen. Er wordt gekeken naar wat gebruikelijke en boven gebruikelijke handelingen zijn. Logisch zo je zeggen. Een tanden poetsen, ja dat is natuurlijk een gebruikelijke handeling. Daarbij wordt niet gekeken of je kind een gedragsprobleem, syndroom of wat dan ook heeft. Want immers iedereens tanden moeten worden gepoetst.
Klinkt logisch...toch?