my life: 23-24-25 juni 2013

Ik ga proberen hier alle gevoelens van de voorbije dagen te beschrijven. Net omdat ze zo onbeschrijfelijk zijn, en ik heb niet genoeg vertrouwen in mijn geheugen om elke herinnering eraan op te slaan, net zoals het ging. Als ik een verhaal te veel vertel, blijft alleen de essentie nog over, en niet wat ik echt wou zeggen. Deze keer kan ik het niet laten gebeuren, dat zou ik zonde vinden. Normaal was het plan om pas volgend schooljaar met een dagboek te beginnen, een bruin, in leer gebonden dagboek van Urban Outfitters. Ik plan deze dingen altijd zo ver vooruit in mijn hoofd, en altijd veranderen de plannen weer, zoals in dit geval. Mijn hoofd zegt 'niet doen,spaar het' en al mijn andere lichaamsdelen zeggen dat ik het wel moet doen, dus waarom niet? Ze zouden dat natuurlijk zeggen moesten ze kunnen praten, of misschien interpreteer ik het verkeerd. Vergeef mij dan, lichaam. Momenteel is het dinsdag 25 juni, de ochtend waarop ik alles weer alleen moet doen. Normaal doe ik ook alles alleen, maar die ene keer dat hij erbij was wende zo snel dat ik nu weer moet ontwennen, en het voelt echt klote. Daarom hou ik mij vandaag weer vast aan het verleden, zoals ik altijd doe. Ik ga dus proberen alle gevoelens van de voorbije dagen te beschrijven.


23 juni, ik sta op het perron te wachten tot zijn trein komt. Ik hoor het geluid van de bel als de rails toe gaan, en mijn hart klopt in mijn keel. Mama en Femke zitten achter mij in de auto, en ik weet dat ze naar mij aan het kijken zijn. Ik weet dat ze denken dat ik zenuwachtig ben, en dat ben ik ook, en ik vind het verschrikkelijk dat ze dat weten. Dat is een rotgevoel: dat je iets doet waarvan je dacht dat je het nooit zou doen, en waarvan anderen wisten dat je het ging doen. Dit denk ik er nu allemaal bij, toen had ik maar een paar momenten want ik zag zijn trein aankomen, en de kleine paniekerige gedachten flitsten door mijn hoofd toen ik hem niet direct zag uitstappen. Hij had daarvoor gezegd dat hij naar de wc moest terwijl de trein bijna ging aankomen, en de kleine paniekerige gedachten flitsten door mijn hoofd toen ik hem niet direct zag uitstappen. 'Heeft hij wel de juiste trein genomen? Zit hij nog op de wc? Waar is hij?' Toen zag ik een lange gedaante met krullend haar uitstappen en mijn mini-paniekaanval verdween. Ik liep nonchalant naar hem toe, mij maar al te goed bewust van de blikken van mama en Femke, en bij elke stap werd ik blijer. De laatste 3 meter liep ik naar hem en sprong niet in zijn armen, zoals we zeiden dat we gingen doen, want ik was mij te bewust van de blikken. Ik heb een haat-liefde relatie met blikken. In plaats daarvan sloeg ik mijn armen rond hem en zag ik zijn blije lach en het voelde zo veilig, alsof we 2 magneten waren die naar elkaar toe werden getrokken. Ik nam zijn hand vast en leidde hem naar onze auto. Daar waren de blikken al, verwachtingsvol deze keer, want ze hadden hem nog nooit gezien. Ik hield de deur voor hem open, blikken waren op hem gericht toen hij instapte.

Na een ongemakkelijke autorit met ongemakkelijke vragen aks 'hoe was je examen?' en ongemakkelijke lachjes kwamen we thuis aan. Hij deed zijn schoenen uit en hing zijn jas weg, en ik liet hem mijn kamer zien, inclusief de posters die hij voor mij had geprint. Ik knuffelde hem en zei 'ik ben zo blij om je te zien' en ik zag dat hij zich voor het eerst die middag op zijn gemak voelde. Het is moeilijk om al de gevoelens die ik toen voelde te beschrijven, omdat ik nu ook zoveel dingen voel. We aten, en we gingen naar mijn kamer. Na een paar clips van Jenna Marbles en Pleated Jeans te bekijken, begonnen we te kussen. Het is nogal nutteloos om te beschrijven hoe hij mij kust, aangezien ik dat waarschijnlijk nooit ga vergeten, maar toch. Ik geef hem meestal eerst kleine kusjes op zijn mond, zijn neus, zijn wang, zijn nek,..Als hij niet meer kan, neemt hij mijn hoofd vast en begint hij mij heel passioneel te kussen. Hij drukt heel hard, zijn lippen vol verlangen terwijl onze tongen in elkaar strengelen en hij mijn lichaam tegen het zijne aandrukt. Als ik echt geen adem meer krijg, draai ik mijn hoofd weg, maar dat houdt hem niet tegen om verder mijn wang, mijn hals, alles wat in zijn buurt komt te kussen. Ik hou wel van dat soort kussen, dan lijkt het alsof hij niets liever wil dan met mij te versmelten. Deze paar uren waren lief en kinderachtig, met veel kleine kusjes en lachbuien. We maakten rare foto's en een kortfilm van een half uur.

(Het volgende deel is nogal extreem, dus jonge lezers stop hier misschien best met lezen, al betwijfel ik dat jullie dat zullen doen haha, dit gaat jullie alleen motiveren om verder te lezen, in het vervolg worden de seksscènes gemarkeerd met een :kissTegen het einde van die kortfilm begon ik geil te worden en kietelde ik zijn buik en streelde over zijn dijen. Aangezien iedereen thuis was konden we niet veel doen, en ik lag op bed. Hij trippelde met zijn vingers over mijn arm en zij en zei dat hij een wandeling maakte. Ik ging ook met mijn vingers over zijn lichaam en liet mijn hand rusten op de bobbel in zijn broek. 'Mmm, hier vind ik het wel leuk, ik sla mijn kamp hier op denk ik.' Hij deed dezelfde wandeling over mijn broek en onder mijn t-shirt en hij kwam net aan het randje van mijn broek toen ik zei: 'Genoeg gewandeld voor vandaag, morgen moet je uitgerust zijn, want dan gaan we door diepe dalen en over hoge bergen.' En zo is dat wandelingengedoe gebleven. Zo kunnen we in het openbaar alles beschrijven wat we met elkaar willen doen.

We waren allebei redelijk moe en we gingen naast elkaar liggen. Als ik moe ben vertel ik allemaal verhalen die nergens op slaan. Deze keer ging het over het wereldrecord onder dekbedden liggen en het duurde echt een kwartier. Femke kwam binnen, ze wou testjes met ons doen. Dat deden we, en daarna gingen we met haar op de trampoline. Eten ,allemaal vaag, muziek luisteren, dansen in mijn kamer als idioten en dan gingen we 'the perks of being a wallflower' bekijken. Ik lag met mijn hoofd op zijn schouder en streelde met mijn andere hand onder zijn t-shirt, over zijn borst. Tegen het einde toe begon ik over de bobbel in zijn broek te strelen en hij deed zijn rits open. Ondertussen lag iedereen te slapen en ik streelde over zijn onderbroek en ging er soms met mijn vinger onder, het voelde vochtiger aan dan ik verwachtte. Omdat er een te grote kans was om betrapt te worden, ging ik dan maar op mijn rug met mijn hoofd op zijn buik liggen. Hij streelde zachtjes over mijn haar terwijl hij naar de film aan het kijken was, maar ik kon alleen maar naar hem kijken. Ik nestelde me dicht tegen hem aan en ik was zo gelukkig dat ik tranen in mijn ogen kreeg. Hij zag het en veegde ze af en glimlachte terwijl hij over mijn wang streelde.

Na de film was het ongeveer 11 uur, en we waren in een the perks-bui en ik wou naar buiten. We klommen uit mijn raam en gingen op de trampoline liggen. We lagen daar hand in hand te kijken naar de bewolkte hemel en praatten over vroeger en hoe alles veranderd was, en ik werd zo bang dat ook dat moment voorbij zou gaan en opnieuw verteld zou worden en dat de magie zou verdwijnen, dat ik deze keer echt begon te huilen. Ik vertelde hem waarom en hij nam mij in zijn armen en troostte mij. Met mijn hoofd in zijn armen voelde ik me nog nooit zo gelukkig. Ik wou mij echt voor altijd zo voelen, maar toen het helemaal donker was gingen we langs het raam weer naar binnen. We deden samen onze pyjama aan en we knuffelden rechtstaand in ons ondergoed. Ik wou al gaan slapen, maar hij stond erop dat we onze tanden nog gingen poetsen. Dus poetsten we om 1 uur 's nachts onze tanden nog, terwijl iedereen aan het slapen was. Het voelde echt alsof we een getrouwd koppeltje waren en dat voelde zalig. Na een tandpastazoen legde hij mij in mijn bed en hij gaf mij nog een slaapwelkusje voor hij in zijn bed kroop. Na een halfuur ofzo viel ik in slaap, ongeduldig voor het moment waarop hij mij zou wakker maken.