Moeilijk loslaten.......

Nou gister dus het eerste intake gesprek gehad met het GGZ.
Nu weer 2 weken wachten totdat ze een behandel methode hebben bedacht.
Ik ben vandaag best blij dat de stap is gezet maar heb erg veel angst voor wat er eventueel komen gaat.
Moet ik mijn verleden weer oprakelen?
Pfffff dan kan ik beter een boek gaan uitgeven want er is veel gebeurt en tja waar moet je dan beginnen he.......

Of ik wel of geen Bipoliare Stoornis heb, er wordt nu onderzoek naar gedaan.
Ik zou het eigenlijk heel erg lekker vinden als ik mijn weg kan vinden met een rustig hart, soul and mind.
Maar ergens ben ik wie ik ben!
Wie ben ik straks? Als mijn hormoon huishouding kalm gaat worden?
Ben ik dan nog wel ik?

I'll go with the flow......dat heb ik me voorgehouden.
Ik wilde dit zelf en zal zelf op de eventuele 'blaren' moeten zitten.
Nee dat zal wel meevallen toch!?

Zolang ik mijn familie maar los kan laten. Zij willen immers niets met mij te maken hebben dus waarom kan ik ze niet loslaten?
Het FB helpt ook niet erg. Ik irriteer me soms zo erg. Tuurlijk zie ik mijn nichtjes berichten sturen naar mijn zoons. Tuurlijk zie ik die blonde snol die van origine mun zusje heet, berichten sturen naar mijn kids net alsof ze allemaal leuk contact hebben.
Waarom kan ik dat toch niet loslaten?