moeilijk...

is het raar dat is misschien beter met mensen kan praten die ik niet ken dan met mensen die dichtbij mij staan?
Ik ben vandaag tot een punt gekomen waarop alles veranderd. Mensen van wie ik het beste had verwacht wensen mij het slechtste toe. ik ben ook niet perfect al verwacht ik dat wel altijd van me eigen, dus wanneer ik een fout maak in mijn keuzes is het moeilijk om er mee om te gaan. Ik ben 20 maar al Teveel meegemaakt voor iemand van mijn leeftijd... of überhaupt in het leven. Het maakt je tot wie je bent zeggen ze maar ben ik wel blij met wie ik ben vandaag? ik wil ook iets kunnen voorstellen waar iemand blij mee kan zijn. ik woon gelukkig ook niet meer thuis want dat had ik dan helemaal niet kunnen handelen. het is moeilijk om mijn eigen keuzes te maken omdat ze altijd fout blijken te zijn, maar wil toch onafhankelijk zijn van alles en iedereen. ik sta stil op het moment en weet niet of ik links of rechts moet om er verandering in te krijgen. Ik ben gewend aan veranderingen want dat was het enige wat ik ooit heb meegekregen van mijn ouders 'als iets of iemand je niet bevalt ga je weg'. al heb ik dat heel vaak geprobeerd om bij mijn ouders weg te gaan toen ik klein was. Wanneer ik er uiteindelijk toch met iemand over praat krijg ik de opmerking; ja als dat alles is.... ah je komt er wel overheen maar wat als dat niet zo is bij wie moet ik dan nog terecht.. Jammer dat er geen boek is met uitleg over het leven.. dan had ik het wel geweten !