mis je nog steeds
de medicijne doen denk ik toch hun werk
was heel de dag suf ik voel het wel dat ik iets inpak
ik voel me minder slecht maar nu het avond is begonnen die gevoelen van verdriet toch terug te komen
vooral de neiging om hem te gaan smeken te te komen in groot
maar ga het niet doen wand dat wil hij niet
liefde kan je gewoon niet dwingen simpel als da
maar toch toch doet het zoveel pijn
wou dat er een manier was
soms als ik ga slapen wens ik dat ik morgen wakker wordt en dit alemaal maar een slechhte droom is
maar weet goed genoeg dat dat niet zo zal zijn
hij is niet meer het is voorbij
toch hoop ik dat wij op een dag elkaars pad kruisen voor een neuw begin een goede start dit keer
tot die tijd blijft me maar een ding over blijven vechten blijven doorzetten
niet opgeven
nooit
jemny, vrouw, 38 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende