Mijn verhaal Deel 2 Eerste opname

Zo kwam ik in de instelling binnen met de ambulance de deur van het gebouw ging open en er kwam een vrouwtje naar buiten
Ik was erg suf omdat ik wat kalmeringsmiddelen had gekregen ik zei niks maar liep maar achter haar aan ze liet me zien hoe het eruit zag daar allemaal vervolgens werd ik naar een kamer begleid en kreeg ik een aparte pyjama aan
Ik dacht toen ik ben in een gekke huis

heb gefaald alweer

De volgende dag werd ik wakker gemaakt door iemand die daar werkte een groepsleider hij was vrolijk ik totaal niet
Ik bleef lekker in bed liggen wou er niks van weten. Uiteindelijk kwam ik in de middag uit me bed en liep mee naar de andere jongeren in de kliniek dit was spannend

Ik zag 3 meisjes en 1 jongen zitten van mijn leefd en 2 wat jongere jongetjes achter de computer

De meisjes waren enthousiast dat ik er was dat had ik niet verwacht ik nam plaats en luisterde mee naar de gesprekken al gou viel me op dat 1 meisje onder de littekens zat en veel verband omhad dit had ik nog nooit eerder gezien

Later op de avond gebeurde nog iets bijzonders de hele sfeer sloeg om er was iets mis met een jongen hij heeft een ernstige vorm van schizofrenie en riep allemaal rare dingen en was overstuur en de weg kwijt

Een ander meisje ging met haar hoofd op de tafel liggen en begon te bonken
Even later ging er een alarm af een aantal groepsleiders moesten ondersteuning bieden op een andere groep

Ook de jongetjes waren onrustig en reageerde agressief op de leiding want ze wouden niet naar bed

Dit ging eigenlijk een paar dagen zo door met nog veel meer incidenten
Ik werd er echt knettergek van en op gegeven moment voelde ik me zo slecht dat ik een spiegel kapot had geslagen en een stuk glas had gepakt en mij zelf begon te snijden rond mijn keel er kwamen 2 vrouwen op me af springen even later ging het alarm weer af er kwamen nog 4 andere leiding ik verzetten me best wel langzaam werd ik meegesleurd naar een seperatie cel werd uitgekleed en kreeg scheurkleding dit zijn kleren waarmee je jezelf niks mee aan kunt doen ik heb daar een halve dag gelegen eenmaal toen ik rustig was mocht ik weer de groep op

Toen kreeg ik een rechtzitting daar in de instelling ik was er zelf niet bij mij maar wist de uitkomst toch al ik moest blijven

Die weken daarna waren er nog steeds incidenten maar amper met mij maar ik begon een beetje te praten met de meisjes en creëerde eigenlijk een soort ja wat zo ik het noemen vriendschap we deden veel dingen samen

Met mij ging het daardoor ook beter en het was ook rustiger en opgegeven moment was ik met een van die meisjes een spelletje aan het spelen en we lachten veel naar elkaar en ik vond haar best wel leuk en toen onder de tafel waren we voetje aan het vrijen

Maar opgegeven moment merkte groepsleiding ook wel dat wij elkaar leuk vonden en vertelde ze me dat het eigenlijk niet mag binnen een instelling omdat dat veel effecten heeft op de behandeling


Dit was mijn eerste ervaring binnen de liefde toen wel is waar in een instelling maar oke

Maar dat meisje ging weg naar een andere instelling dichterbij in de buurt dit vond ik heel moeilijk en was er ook veel verdrietig om toen heb ik daar nog 3 weken doorgebracht daar in die insteling

Daarna mocht ik naar een andere instelling die beter bij me paste ook zat daar dat meisje. hier is nog veel meer gebeurd