Mijn leven in een notendop

Hier zit ik dan in Fijnaart, 67 jaar oud, en zit me te bedenken wat ik nog moet doen met de rest van mijn leven.
Dat leven is niet echt goed begonnen. Mijn ouders waren kinderen van NSB ouders en waren eigenlijk niet goed in staat om een kind op te voeden.
Ik ben geboren in Utrecht en mijn ouders woonden boven in een huis op een kleine zolder met een hospita.
Mijn vader studeerde, zorgde voor mij, en mijn moeder werkte als secrateresse.
Ik denk dat ik een ongelukje was, want jaren later vertelde mijn tante mij, dat ze verbaasd was dat mijn moeder een kind kreeg want ze hield helemaal niet van kinderen.
Dat is niet leuk om te horen, maar ik merkte wel, jaren later, dat mijn tante gelijk had. Ik had toen kinderen en mijn moeder zei toen dat ze mijn kinderen lief vond, maar ze pas echt leuk vond als ze konden lopen en praten.
Ik had de eerste jaren van mijn leven een moeilijk contact met mijn moeder, en trok erg naar mijn vader.
Na Utrecht gingen we wonen in Den-Haag, in een flat aan de Winkelstede 62. Daar weet ik niet veel van, alleen dat de vriendin van mijn moeder aan de overkant woonde, tante Marijke.
Vervolgens verhuisde we naar Dordrecht, weer in een flat, aan de Hugo van Gijnweg 207.
Daar kreeg ik mijn eerste vriendje Jan en had een vriendin Jeanette, die later een dure gouden ring van mij stal, die ik van mijn tante Tonny had gekregen, de tweede vrouw van mijn opa.
Ik ging naar de lagere school en werd vaak gepest, waarom dat was weet ik ook niet, maar dat heb ik later op meer scholen meegemaakt.