Mijn 2013

Waarom ik opeens een blog of log maak is me nu nog een raadsel..Mensen hebben me het advies gegeven om mijn 2013 van me af te schrijven en wie weet lucht het op..Gelukkig is het jaar om en brengt 2014 meer geluk, maar tijd zal het leren..

Mijn 2013 zag er in een aantal opzichten vrij normaal uit, Oud en nieuw party bij mij en me vriend thuis, super gehad die avond en nacht, maar ik had al een half jaar twijfels over mijn relatie. Toch had ik in april dat jaar iets leuks om naar uit te kijken want me zus zou bevallen van haar 1e kind. Mijn zus woont nu al 6 jaar in Australie wat ik nog steeds niet helemaal een plek heb gegeven...Toen ze ging emigreren is mijn moeder ook geemigreerd naar Duitsland met haar man en mijn broer woont overal en nergens in het buitenland. Mijn pa woont het dichtstbij maar daar had ik juist het minste contact mee door wat er de voorgaande jaren allemaal is voorgevallen ( maar wie weet blog ik daar later nog over..) maar sinds een paar jaar zijn we de band aan het herstellen.

Eerst heb ik in Januari mijn onderarm vol laten tattooeren, ben daar redelijk verslaafd aan geworden..Ik korfbal ook weer sinds 2,5 jaar en vind het echt een uitlaatklep. In 2012 heb ik de selectie voor 1 en 2 niet gehaald maar door een mazzeltje mocht ik toch in 2. Wel een afgewezen gevoel maar toch bewijzen dat ik het echt wel kan. De trainer van het 1e heeft naar mijn gevoel het nooit ( tot nu) echt in mij gezien...maar tijd zal het uitwijzen dat ik echt wel kan korfballen. Maar genoeg over korfbal..

In april vloog ik samen met mijn moeder naar Australie om de bevalling van mijn zus mee te maken. God ik haat vliegen..maar met de juiste reispillen lag ik half in coma de hele reis Was trouwens ook al de 3e keer dat ik naar mijn zus ging, ik heb een sterke band met haar. Eenmaal daar wachten op de baby natuurlijk en zo nu en dan even deruit. Op een dag was ik met een vriendin wiet halen daarzo en toen ik half stoned terug kwam stonden mijn zus en moeder met een rot bericht op mij te wachten..Me oma had kanker en ze gingen het verder onderzoeken. Gelijk de verwijten van mijn moeder ; ja lekker he stoned zijn, neem nog een sigaretje. Mijn oma rookte namelijk heel veel maar toch de 80 gehaald. Op 30 april ( veel later dan verwacht) van mijn neefje. Na 4 dagen vlogen wij helaas alweer terug..4 dagen maar me neefje gezien..wetende dat je hem bijna niet zult zien of opgroeien doet zeer..

Eenmaal thuis gaat het leven door, geen vakantie meer maar gewoon weer fulltime aan de bak..Oma had long lympheklier kanker en zal behandelt worden en zou nog een jaar tot 1,5 te leven hebben waarschijnlijk. 6 weken later was ze al overleden..het ging zo snel..Beter voor oma absoluut. De uitvaart was echt super mooi, lekkere rockmuziek, zo oma 3 weken daarna ging me broer trouwen. Heel raar gevoel, rouwen en trouwen. Me zus was er live bij op de ipad dus dat was wel een leuke bijkomstigheid. Feesten erna ( het was in Duistland btw want me broers vrouw is Duits) en volgende dag weer naar huis.

In die tijd was ik bezig met een dieet, ik woog 78 kilo en ben 1,78 lang en vond dat ik echt wat gewicht moest verliezen. Ik mocht maar 800 calorien op een dag en het gewicht vloog er echt af! Ik heb elke dag flink gesport zodat het nog harder ging en na 2 maanden was ik 10 kilo kwijt en mocht ik stoppen en hopen dat het natuurlijk zo bleef. In die tijd begon ik nog meer te twijfelen over mijn relatie..Als ik het uitmaak wat brengt de toekomst dan? We hebben een koophuis, 5 dieren, 2 fulltime inkomens. Waarom zou ik dat willen opgeven? Oke ik was niet gelukkig en nooit meer zin in sex..ja met andere maar ik ben nooit vreemdgegaan. Ik heb het er vaak over gehad met verschillende mensen die allemaal zeiden maar als je niet gelukkig bent wat doe je dan nog bij hem? Hij kan totaal niet praten, ik heb een bijzondere jeugd gehad die redelijk zwaar was, je kan wel zeggen dat ik het leven toen niet zo zag als ik het nu zie. Maar hij wou en kon daar niet met mij over praten..

Toen begon na de zomerstop korfbal weer! Ik had keihard getraind want ik moest en zou op eigen kracht in 1 of 2 komen. Geen mazzel dit keer, echt op eigen wilskracht. Dat lukte! Ik zat in de basis voor 2 Op een trainingsavond kwam een vriend naar me toe en vroeg he ken je JvdF nog? Ik zei ja tuurlijk! Hij is overleden tijdens een festival..Ik wist niet wat ik hoorde..Hij was mijn beste vriend vroeger maar ik had al jaren geen contact meer met hem, ja ieders wegen scheiden..Wat een kutbericht! Ik was er helemaal ondersteboven van..Geen spijt dat ik geen contact meer met hem had maar toch wat je allemaal samen mee heb gemaakt komt toch wel hard aan. Toen ik het tegen mijn vriend zei deed hij er niks mee, niet eens vragen hoe hij heette en wat voor vriend het vroeger was..Ik werd kwaad maar zei niks..Ik heb er een maand over gedaan om de kaart te schrijven..De uitvaart ben ik niet bij geweest omdat ik niet wist waar en wanneer die was..De kaart heb ik persoonlijk langs gebracht omdat ik er elke dag langs kom..Ik hoopte dat zijn ouders er niet waren want ik wist niet of ze nog kende en hoe ze zouden reageren..Maar ze waren beide thuis..Ik hoefde niet eens aan te bellen want zijn vader stond al bij de deur en keek me aan en zei ; Hee J. Kom binnen! Ik heb daar even gezeten en toch opgelucht eindelijk buiten..Mijn vriend reageerde er bijna tot niet op toen ik thuis kwam en zei waar ik was geweest..Hij kent geen problemen..Hij komt uit een "perfect" gezin. Maar 2 jaar geleden hadden ze zware mot in huize A. Dat heeft hun gezin flink pijn gedaan en voor het eerst zag ik mijn vriend instorten. Al die tijd heb ik hem gesteund en naar hem geluisterd, omdat ik weet hoe belangrijk het is om te praten. Hun gezin deed naar de buitenwereld alsof ze gelukkig zijn..Maar ik weet beter met die schijnheilen..

Toen ben ik uit het niks op een datingsite gaan zitten..Ik heb netjes ingevuld dat ik samenwoon en een relatie heb . Toen kreeg ik contact met een jongen..We konden leuk praten, de 1e avond zaten we 5 uur te chatten..Me vriend wist het want ik heb het eerlijk verteld. Na 1,5 week kreeg ik toch meer het gevoel dat ik fout bezig was..ik chatte tot s'avonds laat en onder de dekens...Ik had ondertussen ook mijn eigen deken voor in bed en mijn vriend ook..Op een dag kwam een collega en ze zag er niet uit..Ze vertelde dat ze na 23 jaar ging scheiden omdat het gevoel er niet meer was, ze was niet gelukkig..Toen ben ik bij mezelf gaan nadenken..Wat over 23 jaar? Hebben we dan kinderen? Hou ik daarvoor wel genoeg van hem? Die avond heb ik met mijn chat vriend ( waar ik ondertussen mijn nummer aan had gegeven) een soort van date gemaakt. Ik voelde me heel slecht maar de chatgast wist ook wel dat we niks zouden doen..Die avond..Die avond stond ik onder de douche en ik wist het..Het kan niet meer..Ik ga voor mezelf kiezen! Ik wil gelukkig worden! Het heeft me 2 minuten gekost voordat ik zijn naam zei maar uiteindelijk heb ik zijn naam gezegd..B, hoe vind je dat het gaat tussen ons? Hij zei ja minder..Ik dacht doorzetten nu..Ik voel het niet meer, ik wil niet meer, ik kan het niet meer. Hij voelde het ook wel zo maar minder. Ik wil er niet meer aan werken. Slecht geslapen en s'ochtends gewoon gaan werken..Huilen van opluchting en zoveel steun gehad. Zijn moeder had me ook nog bericht met ohw meid wat kut blablabla. Ook in de avond nog gaan trainen en natuurlijk me chatdate bericht dat het over was. We sliepen nog gewoon samen want ja het kon makkelijk toch? Die maandag werd ik wakker en was zo duizelig ( echt ik ben nooit ziek...) en kon gewoon niet meer opstaan..ben uiteindelijk woensdag weer gaan werken maar ik voelde me slecht en belabberd..Eten ging niet meer en ik sliep heel veel. Ik bleef afvallen..Die vrijdag ben ik toch naar die chatdate gegaan met mijn ex vriend leaseauto die ik had geleend met een kutsmoes..Hij moest is weten..We zijn die avond naar een hotel geweest omdat hij net een nieuw huis had die flink in de verbouwing zat. Ik was nog echt niet beter en vroeg mezelf af of ik wel tot iets in staat was..Maar uiteindelijk toch sex gehad en s'ochtends gauw weer naar huis gegaan waar ik moest liegen voor me leven. Ik hou niet van liegen, er is teveel gelogen tegen mij, maar nu doe ik het zelf en het werd alleen maar erger, ik ken mezelf niet terug. Lieg en bedrieg alles tegen mijn ex aan elkaar. Die week erna ben ik weer naar die chatedate gegaan ( dit keer met mijn eigen auto want die van me ex kreeg ik niet) Weer een hotel genomen en de rest kun je wel raden. Ik zei tegen me ex dat ik bij een vriendin sliep maar ik zat 3 kwartier verderop in Nederland.. Toch wou ik meer aandacht..Ik chatte me suf! Ik had nog een jongen leren kennen die ik best leuk vond. Hij zat alleen nog meer in de knoop dat ik..Toch trok me dat aan..Maar het is niks geworden, of ieder geval nog niet want we hebben nog steeds contact. Ik leerde nog een jongen kennen en daarvoor leende ik weer mijn ex auto met een kutsmoes..Leuke jongen, niks mee gedaan, maar ook nog steeds contact mee. De 1e chatedate ben ik nog een keer heengegaan, weer met mijn ex auto, ondertussen ben ik de keizerin van de leugens..Weer een andere jongen leren kennen waar ik gelijk een sex afspraak mee maakte..Hij boekte een hotel..en dat was nog ook hetzelfde hotel als waar ik de 1e keer sex had met de 1e chatdate..Ik heb natuurlijk weer een kutsmoes gebruikt dat ik bij een vriendin die toevallig ( dat was wel waar) opeens weer contact mee had. Ze dekte me ook. Ik was om half 3 s'middags in dat hotel en we hebben natuurlijk een aantal keer sex gehad. Ik geloof opzich wel in karma, en nu al helemaal..Ik heb die nacht de ergste nacht uit mijn leven gehad..

Ik kreeg snachts om 2.15 een telefoontje van me vader..Hij belt nooit snachts! Ik was te laat met opnemen maar ik had een voicemail..Zijn vriendin vertelde dat mijn pa waarschijnlijk een hartinfarct had gehad en met spoed van Hoorn naar het AMC moesten. Ik belde gelijk terug maar was in uiterste relaxed heid..Geen paniek gevoel..Ze vertelde me dat ze nu opweg waren naar t AMC en niet wisten hoe het zou aflopen. Ik heb me kleren aangetrokken en ben gelijk gegaan, me date snapte dat natuurlijk en vroeg wel of ik nog terug kwam. Tuurlijk kwam ik terug! Me spullen lagen nog in de hotelkamer. Ik me zus gebeld en die was totally in paniek, ik probeerde haar nog te kalmeren maar ja zoveel 1000 km verderop werd dat toch lastig..Rustig stapte ik de auto in, stelde de tomtom in, telefoon over de bluetooth doorschakelen en gaan. Onderweg belde ik me moeder, een vriendin en mijn ex..Ik weet het niet ik moest mensen bellen..Me ex was net uit de kroeg en wensde me sterkte. Een paar minuten later belde hij weer..In tranen en paniek..Er was ingebroken in ons huis..alles overhoop en natuurlijk een hoop spullen gejat..Toen brak er wat in mij..Ik racede over de snelweg naar me pa, jankend en vloekend..Ik belde me moeder weer en die geloofde het niet..Wie maakt dit nou mee in 1 nacht?? Me dieren waren gelukkig oke, maar me privecy was weg..Me ex en in sliepen ook al een aantal weken gescheiden, ik in de logeerkamer en hij in de andere kamer. Ze hadden me kamer overhoop gehaald en me sieraden kist leeggeroofd. Het stomme was dat we een week ervoor de spullen hadden verdeeld omdat ik bezig was met een appartement, en alle spullen die hij kreeg waren gejat. Ik had net die middag een nieuwe laptop gehad van me ma en die lag open en bloot op tafel en die hebben ze laten liggen...! Ik kwam aan in het ziekenhuis, alleen maar staan ijsberen, roken, janken, nog meer roken en bellen. Uiteindelijk was me pa met spoed gedotteerd en was weer helemaal bij. Hij heeft puur geluk gehad dat hij op een feest was, want als hij alleen of met zijn vriendin was, was hij dood geweest, zo zwaar was de infarct. Uiteindelijk ben ik terug gegaan naar het hotel. Heb me zo groot en sterk gehouden en probeerde te gaan slapen maar dat lukt amper..Nog een keer sex gehad maar me hoofd was er niet meer bij, ik moest naar huis. Ik moest ook nog een wedstrijd spelen en ik wou spelen, ik ben zo gefrustreerd en kwaad. Eenmaal thuis bij me ex zie je de impact, die impact is heftig. Weg vertrouwd gevoel..Ze hebben ook over me bed gelopen om mijn raam als eventuele ontsnappingsroute te nemen. Het raam beneden waren de beugels aan stront gedraaid, overal lag zooi, me ex was verslagen en ik kon natuurlijk weer keihard liegen hoe het bij me vriendin was na alle omstandigheden. Me pa was die ochtend alweer overgebracht naar Hoorn ziekenhuis, ik werd niet eens gebeld door zijn vriendin maar moest het zelf ondervinden door het ziekenhuis te bellen..Hij lag in ieder geval veilig op de hartbewaking. Ik maakte me daarna klaar voor me wedstrijd, ondertussen wist iedereen wel wat er gebeurd was. Toen ik daar aankwam wachtte een vriendin me al op en vroeg hoe het ging, toen kwamen er nog zoveel mensen die vroegen hoe het met me ging. Ik zei ja klote maar ik ga spelen. Eenmaal in de zaal zag ik me team inschieten..lichtelijk paniek bij mij en me ik riep ; ohw ik moet inschieten! Me vriendin zei nee ze gaan zo al beginnen met de wedstrijd..Ik zei nee! Het is nog geen tijd! Ze zei ja het begon om 13.45 ipv 14.15.. Dan kijken mensen naar je en vragen ze ; J, gaat het echt wel met je? Ik storte in, ben keihard gaan janken en wist het niet meer..Me team kwam gelijk naar me toe en zeggen dat ze het snapte. Ik wou zo graag spelen!! Toen zat ik aan de kant..ik heb de helft niet eens meegekregen..Uiteindelijk de laatste 14 minuten mocht ik erin..Binnen 2 minuten had ik al ruzie met een tegenstander..Ik was fel, gemeen en sloeg overal naar..We hadden verlopen...S'avonds ben ik met me ex naar me vader gegaan en heb me voor maandag en dinsdag afgemeld bij me werk..Dinsdag had ik een praat afspraak bij de dokter die mij heeft doorverwezen naar een psycholoog, ik zat met nog wel meer als alleen 2013 ellende...

Die woensdag heb ik mijn kat nog kunnen laten inslapen, kanker..Me pa ging tenminste wel goed en mocht uiteindelijk vrijdagmiddag naar huis.

Uiteindelijk weet ik niet wat ik nu allemaal will..ik date me helemaal suf..Gewoon voor de aandacht.. ik wil voorlopig lekker vrijgezel blijven en me leven op orde krijgen denk..Of niet..Ik zie wel wat de toekomst brengt..Ik woon nu heerlijk in een klein Appartement met me konijn in het Centrum van een plaats waar ik graag wou wonen en nog dichtbij bij al me vrienden. Hopelijk brengt 2014 wat moois