memories

Het is lang geleden dat ik geschreven heb, maar een dagboek schrijven is goedkoper en gemakkelijker dan naar een therapeut te gaan.

Dit is er bijna een jaar geleden gebeurt: Na een fikse ruzie, duwde ik mijn vriend van mij af en hij regeerde dat ik mij rustig moest houden. Dat moet je niet tegen iemand zeggen die al in overdrive is...
En toen begon er een waar slagveld. We hadden vooraf vaak al ruzie's en we waren al naar de therapeut gegaan toen we 1 jaar samen waren en evenlang samenwoonden. Ik smeet al af en toe met voorwerpen. Het lijkt alsof dit in mij zit tov vrienden. We gingen elkaar te lijf. Ik stopte, maar mijn vriend stopte niet, ook niet toen ik ging gaan slapen, smeet jij het bed in de lucht, het was toen 4u 's nachts. Om 6u was ik doodop en tussendoor werd ik nog buitengesmeten, enz... Ik was bang van hem. In de douche kreeg ik douchedeur tegen mij.

Ik had blauwe plekken en pijn. Emotioneel ben ik dan even een wrak geweest, ik zat diep. Hij herinnerde zich niet alles zoals ik, want hij zei dat 24 pintjes gedronken had.
Ik maakte het na 10 dagen uit en wou dat hij mijn huis uitging. Maar van zijn vader moest ik hem nog even bij mij laten. Hij zat toen direct op relatieplanet, binnen 24u, hij had al betaaald en binnen 48u was hij al met iemand aan het babbelen. En dan nog moest ik dit allemaal verdragen, want ik had het uitgemaakt.
Hij had wel sorry gezegd de dag nadat dit gebeurt was, maar hij heeft er nooit écht willen over praten.

Hij ging weg en ik kreeg weer rust. Ik weende hele dagen want door ik zag hem nog steeds graag.
Toen hij zijn gerief kwam halen, hebben we gewoon kunnen praten, niet over details van het voorval. We hadden een leuke avond en ik had het moeilijk om hem te verlaten, want ik zag hem te graag.
Maar hij wou mij wel nog zien, maar geen relatie meer.
Dat vond ik grof. Hij had ook nog steeds contact met dat meisje.
Maar even later zijn we weer een koppel geworden in een LAT relatie.

Maar toen ik 6 maanden later boos was omdat hij een lamp niet recht hing, dan zag hij het niet meer zitten. Het ging weer over iets stoms dat hij aan moest denken.
Hij zei dat hij er me zijn zus over gepraat had, dat we niet samenpasten. Dat ik mijzelf zo belangrijk vind, enz...
En ik ging door een wenende week, ik begon terug te roken.
Maar het weekend erop belde hij mij wenend en dronken op, dat hij mij niet kwijt wou.
Ik begreep het niet meer. Toen belde zijn vader dat hij hem niet kon bereiken. Zijn vader liet politie komen en ze vonden hem weg van de wereld, met wat ik zijn polsen te snijden (niet veel) en hij had cocaïne genomen.
Maar ik was er voor hem... Hij wou mij op een etentje trakteren.
En toen ben ik er weer in gevallen, dat web...

Ik ben niet perfect tegenover hem geweest. Ik ben toen we samenwoonden agressief tov geweest, met glazen gesmeten enz... Ik was helemaal niet rustig. Hij was lui vond ik. Ik was het beu om alles steeds 100 keer te moeten vragen terwijl ik ' s avonds ontzettend veel werkte voor school. Ik lag op school onder grote druk door de leerlingen met hun gedragsproblemen dat ik thuis verwachte dat mijn vriend mij hielp en deed wat ik vroeg.
En dat was gewoon glazen wegdoen voor je gaat slapen, ik vroeg niet ontzettend veel...

Maar kijk we zijn nog steeds samen. We hadden onlangs ruzie ivm mijn vaatwas.
k denk dat ik hem inderdaad wel afkeurde in verband met de vaatwas. Ik ben misschien nog van de oude stempel.
In de veronderstelling dat de man toch moet kijken naar foutmeldingen op allerlei apparaten en bijvoorbeeld de antenne van mijn rado toch tenminste kan herstellen zodat ik weer naar de radio kan luisteren, evenals lampen kan ophangen.

Maar hij is zo niet. Ik zal nooit meer iets van hem verwachten hieromtrent.
Net zoals stofzuigen, boodschaappen doen en opruimen is ook dingen vermaken niet aan hem besteedt, hij steekt ook niet graag iets in elkaar of prutst aan dingen.

Onze relatie kan pas slagen als ik al deze dingen gewoon zelf doe want het is niets voor hem. Net zoals het bemortelen van het terras, dit deed hij wel, maar tegen zijn zin. Daarom wil ik niet dat hij met mijn werken van de keuken moet helpen.

Hij is geen huisman, voor hem mag er vuil liggen en het hoeft ook niet proper te zijn. Daarnaast doet hij ook niet graag, wat ik dan noem "mannendingen", dingen voorstellen om te vermaken, dingen willen in elkaar steken enz...
Ik weet ondertussen dat hij de man is die graag in de zetel zit, mountainbike's zoekt op de pc en rugzakken en home cinema's zou willen kopen en ook graag mooie pannen heeft, maar die bijna enkel kookt als ik passeer ;-). Hij zorgt er wel voor dat hij een fotocamera koopt, maar deze net zoals zijn gitaar of fiets misschien drie keer gebruikt. Hij houdt van kookboeken, fietsboeken, wandelboeken, natuurboeken, leren-vissen-boeken, enz... maar daarom niet de intentie heeft om dit daadwerkelijk uit te voeren. Ik weet ondertussen dat ik hem nooit kan veranderen.
Ik maak mij geen zorgen meer over zijn aankopen van nieuwe fietsen, home cinematoestellen en nieuwe rugzakken die hij toch weinig zal gebruiken :-).

Ik besef dat hij het liefst films ziet, serie's ziet, een pintje in het weekend drinkt en op de playstation zit. En af en toe met vrienden op café zit :-).

En ik, ik twijfel soms of ik niet meer wil... Of dit alles volstaat. Of ik hiermee elke dag omkan.