Lost

Ik ben 19 jaar oud maar ik heb het gevoel alsof ik al 30 ben door de dingen die ik mee gemaakt heb.
Ik vraag me dan ook steeds vaker af of het normaal is wat ik allemaal op mijn schouders mee draag.
Ouders die al 15 jaar gescheiden zijn, moeder die kanker over wonnen heeft, vader die regelmatig op uitzending gaat voor zijn werk, moeder die hertrouwd is, vader die hoge verwachtingen van me heeft, oma die zwaar depressief is, opa die vaak uit zijn slof schiet.. geen contact met je familie omdat ze de vriendin van je vader niet mogen.. Wanneer houd het nou eens op.

Natuurlijk heb ik ook leuke dingen in mijn leven mee gemaakt, maar steeds lijkt het weer op te houden doordat mijn geluk weer stopt. Door al die dingen ben ik iemand die me moeilijk hecht aan iemand anders. Bang om je open te stellen omdat je toch niet weet hoe lang die persoon zal blijven. Is die relatie dan voor even of voor een langere tijd. Als ik me dan hecht aan iemand, waar ik veel moeite voor doe en waar ik dan ontzettend veel van hou verdwijnt hij weer... en dan ben ik voor mijn gevoel weer alleen die alleen.