loslaten is moeilijk

ik begin met schrijven met een dagboek om zo mijn gedachten los te laten uit mijn hoofd.

Mijn kinderen worden groter en zullen steeds meer hun eigen weg gaan.
Dat vind ik moeilijk.
Nu is het nog zo'n gezellige drukte van tieners, regelmatig komen er vrienden over de vloer.
Dat vind ik erg gezellig.

Wat ik momenteel erg moeilijk vind is dat de oudste die al een langere tijd een relatie heeft nu relatie problemen heeft.

Ik word er verdrietig van, leef erg met hun mee.
Misschien wel te veel.
Ik wil graag dat het weer goed komt. Dat het weer gezellig is in ons gezin.
Dat mijn oudste gelukkig is.
Daarnaast ben ik me ook erg gaan hechten aan de partner van mijn oudste kind.
Vind het een raar idee dat als hun relatie beëindigt dat die gene niet meer bij ons zal komen en deel neemt aan ons gezin.
Tenslotte heeft diegene zolang met ons gezin mee geleefd, geslapen in ons huis, mee gegeten, mee op vakantie enz.
Ik vind het erg moeilijk dit los te laten, als hun relatie verbroken gaat worden dan voelt dat alsof ik een kind ga verliezen.

ik weet dat dit allemaal misschien wat overdreven zal klinken voor menigeen. Maar voor mij voelt dit helaas zo.
Er zijn nog kansen dat ze er samen uit zullen komen.
Daar hoop ik dan maar op.