Loneliness

Het is vandaag weer raak, het studeerjaar is weer klaar en ik zit hier weer alleen thuis.
Het studiejaar was al heel slecht verlopen ik zette mijn studentenvereniging voor en deed dan ook alles voor hen. Terwijl dit zonder dankje of pardon werd gezien als normaal, ditmaal ben ik eruit gestapt omdat ik alle drama van 4 preasidiumleden moest oplossen, zonder dat ik derom vroeg werd het mij allemaal gevraagd en werden scheldwoorden naar mijn hoofd gegooid. Op dit moment zit ik weer thuis, niks om handen. Niemand die me een smsje of whatsappje terugstuurt of uberhaupt uit zichzelf stuurt. Iedere keer is het weer raak, ik weet echt niet meer wat ik moet aanvangen hiermee