Lijstjes, lijstjes en nog meer lijstjes

Ik ben een lijstjesmaker...altijd al geweest en ik verwacht niet dat het zal veranderen. Toen ik op zwangerschapsverlof was en 1 van mijn teamleden kwam me opzoeken, verklaarde ze zuchtend dat ze mijn "to-do-lists" in de lerarenkamer zo mist . Ik bedoel maar......

Anyway, mijn gezin en ik staan op het punt terug te keren naar Nederlandse bodem (na 10 jaar buitenland) en met nog 2 maanden te gaan, beginnen de lijstjes zich te verspreiden door het huis. Er gaat zo ontzettend veel door mijn hoofd heen dat ik elk klein ding ter plekke op moet schrijven anders ben ik het meteen vergeten. Het gevolg hiervan is dat er in letterlijk elke kamer A4-tjes en knalgele post- its opduiken; bovendien verdwijnen de pennen als sneeuw voor zon van hun vaste plaats.
Mijn dochter van 3 vindt het zeer leuk om er wat mooie tekeningen aan toe te voegen ...het liefst in knalkleuren dwars over mijn krabbels. Haar 0- jarige broertje voert regelmatig smaaktesten uit en blijkt tot nu toe een grote fan van het simpele, witte kopieerpapier te zijn.

Nu de eerste sneeuw is gevallen (ow, wat zal ik dit missen!), de temperatuur regelmatig onder nul daalt en verkoudheid hoogtij viert in ons huis, overweeg ik om mijn dierbare velletjes papier bij elkaar te vegen en er een behaaglijk warm vuurtje van te stoken...of mijn neus erin te snuiten .