L. ik heb nog steeds vragen

Jongens, ik weet écht niet hoe ik het doe maar ik kies ze wel uit zeg..

Een jaar geleden leerde ik L. kennen via, don't bame me, Tinder. Ik deed dit (echt!) puur voor de fun, om te kijken welke gekken er nou op zaten haha. Toch zaten er leuke jongens tussen die niet meteen over seks of cupmaat begonnen. Daaronder viel L. zeker weten ook. Met zijn schattige gezicht, bambi bruine ogen en donkere krullenbos viel hij mij meteen op! Het gesprek verliep moeizaam, tot hij vroeg of ik Instragram en/of Snapchat had. Beide gaf ik door, hierdoor werden de gesprekken op Tinder minimaal. Ik vond dit wel jammer, maar ik bleef in mijn achterhoofd herhalen dat dit Tinder is en ik dus niet teveel moet verwachten.
Niet veel later verwijderde ik deze app.
Maar ondanks de niet-gesprekken, kwamen de likes en de reacties op Instagram en de (naar mijn idee) persoonlijke Snaps op Snapchat. Oh wat is ie leuk! Hij vroeg vervolgens naar mijn Facebook en daar gingen de gesprekken verder, tot mijn mobiel nog geen halve dag meeging omdat Facebook-chat echt enorm batterij slurpt. Onder deze 'smoes' heb ik zijn nummer gevraagd, thank God!
De gesprekken waren leuk, nonchalant en lekker luchtig. Hij gaf de volgende stap wel eens wat te willen eten met mij. We waren tenslotte erachter gekomen dat we nogal foodies zijn. We love food.
De hele dag op mijn werk was ik nerveus... Ik kon geen seconde niet aan hem denken. Ik werk in Rotterdam en we hadden daar ook afgesproken, bij de Beren. Lekker casual haha. Toen ik hem zag die avond, wauw, mijn hart maakte een sprongetje.. Nee sprong! Klein, dat schattige haar, die prachtige ogen, ik stond vastgenageld aan de grond. In het begin vind ik het altijd spannend en ik ben een open boek dus hij merkte dit. Daardoor stelde hij me op mijn gemak, indirect, door grapjes en trucjes die hij kon. En oh my, hij kon ook nog eens vreselijk goed zingen! Die avond duurde tot de laatste metro's en bussen vertrokken, ik was hartstikke gelukkig en zat écht op een roze wolkje terug naar huis.
Na deze leuke date volgde er nog véél meer en iedere keer vond ik hem leuker en leuker. Híj was het, dacht ik bij mijzelf. Ik ben niet snel verliefd maar als dat wel ben, dan ben ik dat ook echt.
Vlak voordat ik met school een week naar Duitsland ging, heb ik zijn ouders ontmoet. Doodeng maar achteraf was dat nergens voor nodig natuurlijk.

Ik had Internet in het buitenland aangevraagd, waardoor ik kon Appen in Duitsland zo nu en dan. Vooral voor mijn moeder, maar ook voor L. Echter gebeurde dit niet vanuit hem... Ik kreeg een sms waarin stond "veel plezier in Duitsland". Geen kusje, geen smiley, niks. Ik was verdrietig maar liet het niet merken. Mijn vriendinnen hebben allemaal een vriend en kregen lieve berichtjes, wat was ik jaloers! Ik voelde me vreselijk, ook omdat ik helemaal niet snel jaloers ben en zeker niet op mijn lieve vriendinnen.
Pas dag 3 kreeg ik een beetje contact met hem, nadat hij al 138363 keer online was geweest op Whatsapp maar ronduit niet had reageert, kan gebeuren zei ik tegen mijzelf.

Zaterdag, thuis, moe. Zondag nog steeds geen bericht van L. terwijl hij wel wist dat ik terug was!
Maandag had ik teleurgesteld een berichtje naar hem gestuurd, en wat ik terug kreeg had ik niet verwacht.
Het ging niet werken tussen ons, hij wilde het mij eerder vertellen maar het liefst persoonlijk.
Ik zachte door de grond, tranen sprongen in mijn ogen. Hoe kon hij dit doen!? Hoe kon het dat het voor Duitsland zo perfect was en daarna niet!? Hoe!? Al deze dingen zei ik ook tegen hem en mijn verdriet werd woede. Dit gebeurd altijd bij mij, verdriet is zwakte. Woede ook maar op dat moment voelt het voor mij heerlijk om mijn frustraties te uiten op iemand.

Tot op de dag van vandaag mis ik hem nog wel. Ik heb het een plekje gegeven maar toch... Het is nog maar een maand geleden, en ik was voor het eerst écht verliefd. Zucht, ik voel me toch een beetje ongelukkig. Ik heb nooit het geluk net zoals mijn vriendinnen. Misschien ben ik indirect toch jaloers op hun? Ik weet het niet. Misschien. Eén ding is zeker, ik ben blij dat het lente is. Nu nog lekker weer, veel zon en ik knap wel weer op (: