kraamvisite

Waar zal ik eens beginnen over zondag. Een dag die vrolijk en leul had moeten zijn eindigde in een hoop stress en mega hoodpijn. De dag begon als alle dagen honden uitlaten koffie ontbijtje en douche. We zouden die dag op late kraamvisite gaan bij Mr x zijn oudste dochter. ( hij heeft 2 kinderen uit een vorig huwelijk) Laten we haar even dochter 1 noemen. De afgesproken tijd was 1 uur, maar rond half 1 lag Mr x weer snurkend op de bank in de foetus houding. " word je wakker" vroeg ik schuddend aan zijn arm " het is bijna half 1" .. " ja ja ik word wakker" ok dacht ik dan mik ik de honden naar buiten voor een extra ronde. Eenmaal terug kreeg ik een dejavu! .. van dat wakker worden was niks terecht gekomen. Hij lag nog in de zelfde houding op de bank. " kom je Mr x het is bijna tijd" slaapdronken stond hij op poetste zijn tanden en trok was schoons aan. De dag ervoor was hij niet lekker geworden en voelde zich beroerd. " gaat het wel een beetje met je?" Vroeg ik. Ooit heb ik een blogje geschreven over mannen en griep. Alsof ze plots een dodelijke ziekte hebben gekregen en niks meer kunnen. Na wat gekuch en gemompel antwoorde hij " ja kom, we gaan" .

We maakte eerst een tussen stop bij dochter 2. Die belde paar dagen terug op dat ze zondag langs wilde komen. Voor vaderdag natuurlijk. Dat we naar dochter 1 gingen was een leuke bijkomstigheid voor haar.

Onderweg begon de stress al ... hoe zou het zijn en wat zou ik voelen. Hoe moet ik me gedragen of zal ik me gedragen. Gelukkig was het niet een en al stress maar ook gevoelens van blijdschap en geluk. Een baby zo klein en teer.. ontwetend. Bij aankomst voelde ik de spanning in me lijf. Ik kon niet wachten.

" hoi hoii alles goed? " vroeg ik .. " wauw dochter 1 wat heb je een onwijs mooi huisje echt wat voor jou" zei ik en ging snel alle kamers langs. Terwijl de rest nog door het huis aan het banjeren was stond ik al bij de kleine meid.
Wauwwww! Dacht ik. En aaide haar over haar tere wangetje. Haar fel blauwe ogen staarde me aan alsof ze wou zeggen " hallo oma" .. maar dat zal vast mijn verbeelding zijn geweest .. ons momentje werd verstoord want het hele zooitje kwam de woonkamer in.

Ik kon mijn ogen niet van haar af houden. Wat was ze mooi!..

Zoo nu eerst beschuit met muisje en een kopje koffie.. onder al dit lekkkers praatte we over hoe het ging en wat dochter 1 ervan vond. Ondertussen hield ik met 1 oog het spruitje in de gaten. " ik wil haar vasthouden" dacht ik.
Jammer ik moest nog even wachten, want op het moment dat ze uit hast box getild werd had ze alles ondergeplast. Eerst verschonen dus... terwijl ik toe keek hoe het ging dacht ik " dit is wat ik graag zou willen" .. genoeg gekeken dacht ik en begon haar box leeg te ruimen. Alles was nat...alsof ik wist hoe en wat ging ik aan de slag en zorgde voor een schone en frisse slaap plek..

Ik was omringd door babyspullen, kleertjes kaarten knuffels. " nog even wachten alles komt goed" zei ik tegen mezelf. Toen iedereen terug was in de woonkamer dronken we nog wat en kwam de grote vraag." Wil je haar even vasthouden" vroeg dochter 1.. nog voor ik kon antwoorden lag ze al in armen. Wat was ze klein en zacht. Euforie ..was wat ik voelde. Zo normaal en natuurlijk. Licht wiegend in mij armen begon ze te knabbelen aan haar kleine vingertjes en gaf haar de speen. Terwijl ik tegen haar begon te praten bedacht ik me dat een ander haar ook even wil vasthouden, dochter 2 in dit geval. Mr x was geveld door een vreselijke griep natuurlijk en het leek ons eeen beyer plan om haar maar niet te dichtbij te brengen..vond het wel een beetje zielig voor mr x.

Dochter 2 zat op de bank met kleine in haar armen en genoot zichtbaar van het moment. Integenstelling tot mij. Ik voelde jaloezie en beseftte dat het niet juist was wat ik voelde.. eerlijk maar waar was ik blij dat dochter 2 lamme armen kreeg. Mr x tilde de baby op en ik genoot van het moment. " ja hij is de perfecte vader" Hij legde haar weer in mijn armen...blijdschap.

Ik heb zo ruim een half uur gezeten tot ze inslaap viel. Mijn ogen niet van haar af kunnen houden.

Hier doe ik het voor, hier gaan wij het voor doen. Ik kan niet wachten tot de 3 weken voorbij zijn voor ons 2e IVF gesprek..