knokkels verbrijzeld. en treinen kijken

Mijn knokkels zijn verbrijzelt
Even schijt aan of het met d of een t is
Sorry daarvoor
Maar ik voelde me kut. Zwaar kut
Dus ik sloeg en sloeg en sloeg tegen de muur. Zoals ik vaker doe als k me onkenbaar rot voel.
K had een fout begaan. En werd tig keer gekwetst. Ik voelde me voor de zoveelste keer niks waard. En sloeg.
Wat later sprak ik de persoon die me had gekwetst. En eerst ging het goed. Totbik iets onbedoelt fout zei.
Die persoon liep boos weg.
Ik kon beter dood zijn.
Ik sloeg zo hard tegen de muur dat ik naar een paar keer niet meer kon slaan. En me vingers niet meer kon bewegen.
Ik liep weg naar buiten
Had een brief op me kamer gelegd en die op slot gedaan.
Ik ging een rondje wandelen. Een joint roken.
En treinen kijken op het station.
Nee ik wou er niet voor springen. Toch zag ik mijzelf voor de trein springen toen er een snel trein langs kwam rijden.
Nee ik deed het niet. Maar zoals wel vaker zie ik wel beelden voor me. Ik denk in beelden en die zag k dus weer.
K liep weer terug naar t huis. En kwam die persoon weer tegen.
Hij vroeg wat k had gedaan en zei dat ik een rondje had gelopen.
Hij was ongerust. En we praatte wat.
Hij legde me in bed. Bleef nog even bij me zitten en ging toen ook weg.

Mijn knokkels zijn nu verbrijzeld door het slaan tegen de muur.
Toch blijf k slaan als k een tegen slag heb. Ik kan er niks tegen doen. Moet blijven eten. En mag niet meer snijden.