Keuzes.

Het is eindelijk zover! VAKANTIE!
Niet meer naar school voor 2 maanden. Maar dan?

Het begon vorige vakantie. Mijn rapport was niet zo goed. Geen wonder want ik was zo stom om 2 jaar Latijn te volgen... Achteraf gezien bleek dat dus niet echt m'n ding te zijn. Maar dan was het daar: de keuze welke richting je verder ging volgen. Die was al snel gemaakt. Humane wetenschappen, dat zou het worden. Maar nog iets: mijn school bestond dus maar uit 2 jaren middelbaar. En dan had je wat verderop een aparte maar toch samenhangende school met het 3e, 4e, 5e en 6e middelbaar. Al mijn vrienden en vriendinnen gingen erheen. En ook mijn beste vriendin. Dus die keuze leek mij ook niet echt moeilijk.

Maar dan kwam het probleem dus. Toen ik hoorde wie er allemaal in mijn klas zou gaan zitten, zag ik het meteen al wat minder zitten. Allemaal "trutjes" en "playboys" van mijn kant bekeken toch. Mijn echte vrienden en vriendinnen waren meer geïnteresseerd in wetenschappen. Dus met hen zou ik toch nooit in de klas zitten. Dat vertelde ik mijn ouders ook, nog zoiets stoms om te doen. Zij kwamen dan dus met het idee om misschien naar een andere school te gaan...
Het leek me nog niet echt zo'n slecht idee maar ik wou niet weg van mijn beste vriendin!
Ook al zat ik met zwijnen in de klas! Ik ging niet veranderen van school en zou dus bij men vrienden blijven.
Mijn ouder hadden er zich bij neergelegd (dacht ik toch) en we gingen me dus inschrijven. Voila daar zat ik dan, klaar voor een (bijna) geweldig schooljaar.

Maar mijn leven gaat nooit helemaal goed dus:
Het was zaterdag (3 dagen voor school begon)9 u en mijn ma komt binnen en zegt:' ik heb de hele nacht wakkergelegen en ik heb beslist dat we je in een andere school gaan inschrijven'. Het is beter voor je studies en blablablabla! Weg geluk! Ik heb waarschijnlijk de hele dag geweend. Ook wanneer ik daar zat in dat kamertje en al die vragen moest beantwoorden. Maar ja ik, duts die ik ben, kon niets veranderen aan de situatie.

Nu heb ik dat schooljaar dus achter de rug en om eerlijk te zijn was het niet zo vreselijk... Ah ja, ik heb eigenlijk best goeie punten. In klas ben ik niet de domste meer maar wel de slimste en ik kom met iedereen wel overeen. Maar echte vriendin? Daar heb ik maar 1 exemplaar van. Wel een hele goeie... Maar ik mis nog steeds mijn vriendinnen en mijn bestie! En zij missen me ook, dat zeggen ze genoeg. We spreken ook nog af enzo maar dat is niet genoeg. Maar die ene speciale vriendin wil nu ook niet meer dat ik ga. En eerlijk gezegt ik zou haar ook wel missen als ik ga...

Dus nu twijfel ik enorm zou ik m'n ouders overhalen om me naar de school te laten gaan? Of moet ik blijven op de school waar ik nu het jaar heb doorgebracht (die waarschijnlijk wel het beste voor mijn studies is) en het contact met m'n goeie vriendinnen verliezen?
Pfffft waarom is het leven soms zo moeilijk...