ik wou dat ik vrij was..

het gevoel dat jullie nooit naar mij luisteren.
Het gevoel dat steeds groter wordt.
Elke keer maar dingen uit moeten leggen hoe ik het bedoel.
Hoe ik de wereld voor me zie.
Jij was er wel eens mee bezig dacht ik.
Maar opeens intresseerd je helemaal niks meer wat ik doe.
Ik weet ook wel dat ik ouder word.
Maar beetje luisteren en mij hulp bieden of er een beetje voor mij zijn.
Zou fijn zijn.

Steeds vaker het gevoel alleen te zijn.
De jongste van het gezin.
De oudste uit huis.
En de middelste is altijd druk.
Vader geen band mee
Moeder druk met alles en werk en denkt alleen aan ons en doet nooit wat leuks voor haar zelf.

Tuurlijk er zijn mensen met grotere problemen dna ik heb.
Maar deze probleempjes,, stana mij al heel lang in de weg.
Alles wat ik doe, zeg of wat dan ook is fout en gaat niet goed!
Waarom zou ik dan nog een poot verroeren naar de andere!!?

Ik voel me gewoon alleen..
Even iets gebeurd en ze proberen weer aardig te doen,,
Zo gaat het niet.
Ben het zat.
Ik wil lekker vrij zijn..
Even weg van het gedoe...

Ik wou dat ik vrij was... en niks meer aan mijn kop hoef aan te horen.