Ik wil winnen

Dit leven van opgeblazen banaalheid maakt me gek. Zelfs de wolken huilen regen om mijn teloorgang. Deze luchtledigheid dat mijn leven moet voorstellen is haar eind nabij. Dit kan niet langer, zo hoort het niet, zo leef ik niet. Ik verraad de persoon die ik ben door te zijn wat ik nooit wil zijn, door iets te zijn waar ik boven hoor te staan.

Ik heb alles wat ik moet hebben om te willen leven, doch blijf ik hangen in deze neerwaartse cirkel van negativiteit dat mij doet breken. Beetje bij beetje ben ik niet meer ik, ben ik een zwak aftreksel van de schaduw van wat ik ooit eens was. Ooit was ik mensch, iets met een eigen wil, met eigen normen & waarden, voorkeuren en afkeuren, eigen mening. Ooit was ik.

Waar ben ik gebleven? Heb ik mezelf verteerd met eeuwige zelfmedelijden? Nu jij me hebt laten zitten, blijf ik dan ook echt zitten? Blijf ik zitten in deze put dat ik zelf heb gegraven? Of klim ik er uit, word ik een nieuw mens, leer ik van de pijn dat me nu kapot maakt, word ik sterker van dat wat mij niet dood? Of dood het mij? Dood ik mij? God vervloek mij, ik verdien het niet te leven! Geen wonder dat onze relatie op de klippen liep, ik ben een zwakkeling. Zwakker dan mijn eigen hartslag, zwakker dan de avond zon, zwakker dan de nacht.

En ik verval weer in de negatieve gedachten, onzekere reflecties van mezelf waar ik zelf het meeste in geloof. Ik moet vechten & Strijden

Ik wil winnen!!!










Maar ik ben op.
he-le-maal op...