ik mis oma & opa

ik mis m'n oma en opa, m'n oma die stierf aan 3x een hartaanval... 3x... de eerste keer, op mijn verjaardag in 2011... ze had 1jaar bij ons thuis gewoon, ze was net van griekenland verhuisd naar belgie... ze woonde thuis, ik kaartte elke dag met haar, na 10 maanden, minderde het, ik ging vaker weg met vrienden en verwaarloosde haar een beetje, maar nu, nu heb ik spijt... daarna vertrok ze met m'n nonkel naar nederland, het was mar een kwartiertje van mijn huis af, maar toch... ik ging er bijna elke week naartoe... 1 avond, moest mama tot 21u werken, ik vergeet die avond nooit meer... het was mijn verjaardag... ik was 12 geworden... mama belde naar me en zij dat ze pas heel laat thuis zou zijn, het ging namelijk niet goed met jiajia (oma in het grieks) ze had al een weekje 'griep' zeiden de dokters... terwijl ze griep had, zei ze ook constant dat ze olifantjes enzo zag... ik maakte me al zorgen.. die avond kwam mama thuis en zei dat jiajia naar het ziekenhuis was en dat ze in coma lag... de dokters hadden 35minuten gereanimeerd, en wouden het net opgeven, toen voelde ze ineens polsslag... het was een geluk bij een ongeluk... ze lag heel lang in coma, ik weet niet meer precies hoe lang... ik ging elke dag, na school, naar veldhoven om haar te bezoeken, het was zwaar, hoe ze daar lag, hoe er geen geluid meer uit haar kwam, ineens na een lange tijd werd papa gebeld, ze was wakker! we wisten niet hoe snel we daar moesten zijn! kerst en nieuwjaar vierde ze daar, in het begin ging ik nog elke dag mee naar haar, maar hoe langer ze er lag, hoe minder ik ging... ik had 'geen zin' daar heb ik nu zo veel spijt van na ongeveer een half jaar nog in het ziekenhuis te liggen, mocht ze naar de ms kliniek in overpelt, zodat ze kon revalideren, daar heeft ze ook ongeveer 1jaar gelegen, natuurlijk ging ik het eerste half jaar, elke woensdag en elke dag in het weekend naar haar toe, maar na dat half jaar, weer minder en minder toen ging ze naar het rusthuis in lommel, ze kon niks meer, ze kon niet lopen, heel moeilijk praten... in lommel ben ik er maar 5x ofzo geweest, waar ik dus ook spijt van heb, daar heeft ze nog 3maanden gelegen... ineens werden we gebeld, ze was met spoed naar het ziekenhuis gebracht... ze lag weer in coma... ik ging kapot... ik ging weer elke dag... toen was ze weer wakker, ik ging op bezoek, ze pakte m;n hand en schreeuwde: Marjolein, ik ga dood! ik ga echt dood! ik heb het licht gezien... ik ging kapot... ze raakte na 2 dagen weer in coma toen besloten ze haar medicijnen te stoppen... op 1maart 2013 stierf ze... het is bijna 1jaar geleden, het is onbeschrijfelijk hoe hard ik haar mis


nu het verhaal van m'n opa...
in 2010 gingen we op vakantie naar spanje, m'n opa en stiefoma, ofja zo wil ik haar niet eens noemen, ik noem haar liever heks... dat word dadelijk wel duidelijk waarom...
dus, we gingen naar spanje... met de beste vrienden van m'n ouders en hun dochter en zoon... de heks? die haatte me ofzo, ze ging shoppen met L (de dochter van mn ouders hun beste vrienden) en met mij? nee, ze was mn 'stief oma' maar ze gedroeg zich als een heks... als ik iets uit de koelkast wou pakken, kwam ze zo snel als ze kon, en sloeg ze de deur dicht, net zohard dat m'n vingers zwaar gekneusd waren... de voorlaatste avond, gaf ze een brief aan m'n ouders en schreef erop dat ze hem pas moesten lezen als we in belgie waren... papa kon het niet laten en las hem... het was een brief van 10p ongeveer, met allemaal 'haat over mij' daarom, is ze een heks... papa wou met m'n opa praten, en mn opa sloeg hem daarna heb ik m'n opa 4jaar niet meer gezien... we hoorden wel van m'n nonkel wat er allemaal gebeurde, in 2012 kreeg hij kanker, het zaaide uit, hij deed mee aan proeven, hij deed er alles aan om te overleven, hij was de gezondste man die ik ooit heb gekend, hij ging elke dag 2uur wielrennen, hij rookte niet, dronk niet en at enkel gezond... toen hij de laatste keer in het ziekenhuis lag, belde hij mama, hij wou ons zien, hij wou geen ruzie meer, mama ging meteen naar het ziekenhuis en 2dagen later gingen we allemaal naar hem toe maar, in september 2013, hoorde hij dat hij nog maar dagen te leven had... hij wou een dag dat hij afscheid nam van iedereen, die kwam vrij snel... 1maand later was hij er nog... hij besloot toen nog te trouwen met die heks.... ik wou het niet, maar als hij gelukkig was, was het goed voor me... ik ging naar de bruiloft, die was thuis, en duurde maar 2uur, met feest erbij, daarna, heb ik hem nooit meer levend gezien... op 5november 2013 stierf hij... ik ben hem 2x gaan begroeten, en ben er nog 1x geweest op de crematie, ik heb een tekstje voorgelezen... ik heb op m'n kamer, een tafeltje met daarop een foto van m'n opa met heel de familie, een foto van m'n oma en heel de familie, 2 foto's van beide m'n overleden overgroot oma's en n foto van m'n opa die in griekenland woont... ik zal nog wel eens een foto posten...

ik mis hun gewoon heel erg ik wou dat ik meer moeite had gedaan voor contact met hun... ik hou van hun, ik mis hun... elke dag meer en meer