Ik denk overal overna..

De dood, liefde alles wat in de puberteit voor komt. Ik denk er alleen maar over na.
Maar vooral, de dood. Het is nu 2 jaar geleden dat mijn opa gestorven is. Ik was zo verdrietig, ik had nog niemand verloren die ik lief had, waar ik bij was. Ik vond het zo eng..
Die rot ziekte, kanker. Dat alles in mijn leven verwoest. Iedereen bang maakt. En iedereen verdrietig maakt.
Maar wat nog erger is. Een jaar nadat mijn opa stierf kreeg mijn oma ook kanker. Maar ze was sterk en overleefde dit. Ik wilde dat iedereen zo sterk is. Iedereen zo veel zelfvertrouwen heeft. Als je die ziekte hebt moet je alleen maar denken: "IK LEEF" en niet: "IK GA DOOD.." Niemand wilt dat aanhoren. Alleen maar hoeveel moed je hebt, hoeveel kracht je zet om te leven!
Ik wil hiermee zeggen dat je zelfvertrouwen in jezelf moet hebben om de dood te overleven..

xx