Ik denk aan je

Al onze mooie gebeurtenissen.... Alle liefde die ik aan jou heb gegeven... Alles. En nu heb je dit gedaan .. ik snap het niet. Met je straf had het denk ik geen verschil gemaakt , maar nu ben je mij kwijt.
En dan denk ik aan je woorden die jij heb gezegd tegen de politie, vol tranen zeiden ze, en dan denk ik; "heb ik het misschien aan mezelf te danken?" , "misschien heb ik het wel zo gespeeld dat ik je onderdruk heb gezet over het feit dat ik anders zm zou plegen."
Het lijkt wel of mijn hoofd barst, barst van emotie, barst van gebrek aan energie en barst aan de pijn dat ik je kwijt ben.
Ik heb nu een plan voor ogen en ik heb het geprobeerd om nog iets van je te horen maar helaas.
Ik heb een plan voor ogen en wil dat graag halen! Maar hoe graag ik ook verder wilt, je blijft in mijn hoofd en doet het zoveel pijn allemaal ik begrijp het gewoon allemaal niet meer....

freedomwriter, vrouw, 26 jaar

• O 11 dec 2016 alleen.....   ( 2 )
• O 09 dec 2016 terug in mijn depressie?   ( 2 )
• O 18 aug 2016 help   ( 2 )
• O 16 aug 2016 Ik denk aan je
• O 15 aug 2016 Trek t niet meer   ( 1 )
• O 10 aug 2016 is er überhaupt wel iemand die om mij geeft?   ( 3 )
• O 03 aug 2016 hopeloos...   ( 5 )
• O 25 jul 2016 nachtmerries
• O 22 jul 2016 moeilijke tijden...   ( 4 )