Ik.

Gister was ik niet in de stemming om mezelf voor te stellen, met alles wat er nu gebeurt. Maar nu kan ik dat eindelijk wel doen.

Ik ben S. ik ben 15 jaar oud en heb 2 broers. Later vertel ik misschien nog mijn echte naam, maar omdat ik heb gelezen dat hier soms wel bekenden zijn houd ik dit voorlopig liever anoniem.

Mijn relatie met m'n ouders is nooit goed geweest, maar de afgelopen 2 jaar is het echt afschuwelijk. Een dag zonder ruzies is zeer zeldzaam. De sfeer thuis is dus zwaar klote, en op school wil het ook allemaal niet lukken. Beter bekend als 'de loner' ben ik zo ongeveer altijd alleen, luisterend naar muziek.

Een jaar geleden las ik een verhaal over zelfbeschadiging. Zo dom als ik was dacht ik 'Als dat een manier is om al mijn ellende te vergeten, wat houdt me dan tegen om het te gaan doen'. Nu heb ik zoveel spijt van die keuze. Als ik ook maar iets kon doen om de tijd terug te draaien, zou ik dat zo doen. Het is vreselijk om elke dag herinnerd te worden aan die vreselijk stomme keuze. Ik kan alleen maar denken 'je verdient het, het is je eigen schuld' 'had je maar niet zo dom moeten zijn, nu is het te laat' 'pfoe, ik dacht dat je niet lelijker kon zijn maar blijkbaar had ik het mis'

Alles gaat mis. Alles. Hoe ik de toekomst zie? Niet. Als ik aan de toekomst denk, zie ik niks. Een zwart gat.

Dit is wel weer genoeg voor vandaag, ik hoop dat ik morgen nog eventjes wat vrije tijd heb.

xS