hopeloos

Waarom trap ik er altijd in?

Ik ben hopeloos en verdrietig omdat ik altijd de verkeerde jongen tref
Geen idee wat ik nu moet doen en blijf er maar over nadenken en vragen naar andermans mening.

De relaties die ik had hebben mij zo gekwetst qua vriendjes(foute) dat ik een muur om me heen heb gebouwd en mij niet meer durf te geven aan een jongen en mezelf niet meer kan zijn.
Waarom ik? vraag ik me soms af en waarom leer ik niks van mijn vorige relaties.

Het doet mij verdriet en durf het niet uit te maken maar waarom weet ik eigenlijk ook niet.

Ik ben iemand die niet alleen kan zijn (single) maar hoe dat eigenlijk komt weet ik ook niet.

Zo als je leest weet ik bijna niks omdat ik er niet over na wil denken en mijn gedachtes vol zitten met vragen waar ik geen antwoord op heb.