Hij.

Wie is hij?
Ik heb pas 4x rijlessen van hem gehad en sinds gister zit hij constant in mijn gedachten. Hij heeft lichtbruine ogen, die glinsteren. Zijn handen bewegen soepel, zijn kledingstijl is leuk. Hij is zelfverzekerd. Maar wie is hij? Ik ken hem helemaal niet.
Eergisteren moest ik rijden maar door mijn eigen fout was ik het helemaal vergeten. Hij bleef kalm via de whatsapp, maar ik moest wel een kleine boete betalen omdat hij 15min voor mijn deur stond, zonder succes. Hij kon meteen een nieuwe afspraak voor gister inplannen, een uur rijden ipv 1,5 uur. Ik vond het prima. Ik had hem gister het geld gegeven. Hij dacht erover na en besloot toen om het geld aan mij terug te geven. En ipv 1uur toch maar 1,5 uur te rijden. Heel raar. Ik bleef erop staan dat het niet hoefde, ieder ander zou ook moeten betalen en het was mijn stomme fout. Ik maakte gister opeens zoveel fouten, ik was zo nerveus. Hij vond het normaal dat ik fouten maakte, want ik ben pas begonnen. Ik vond van niet, omdat de 1e paar lessen uitstekend verliepen. En ja ik ben streng voor mezelf, perfectionistisch, omdat ik wel moet. Ik wist heel goed dat ik door zijn aanwezigheid nerveus was.
Hij was zo zorgzaam gister, het viel me op. En zijn geduld met mij, hij motiveert mij en haalt het beste in mij naar boven. Hij gelooft echt in mij en geeft complimenten. Ik probeerde tussendoor een gesprek te beginnen, even peilen wie hij is. Hij gaf antwoord op mijn vragen, maar daar bleef het bij. Aan het einde pas vroeg hij mij iets.
Hij is knap. Stiekem keek ik af en toe naar zijn whatsapp profielfoto. Erg knap ja. Het zou illegaal moeten zijn dat hij mijn rijlesleraar is. Gelukkig zie ik hem pas volgende week weer. Heb ik genoeg tijd om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Hoop ik.
Ik heb er al tot in de details over nagedacht. Ik weet dondersgoed dat dit niet ok is. Hij is mijn leraar, zakelijk en professioneel moet het tussen ons verlopen. Ik heb een kind. Niemand wil iemand die al een kind heeft. Het is een feit. Heb wel netjes mijn studie afgemaakt en een prachtige baan. En ik ben afwijzing gewend, ik ben nooit goed genoeg. Daarom besloot ik om nooit meer voor iemand te gaan en vrijgezel te blijven. Veels te ingewikkeld allemaal, veels te vaak alles gegeven, om uiteindelijk gedumpt te worden of dat de ander vreemd ging. Iedere keer dat ik mezelf weer bij elkaar moest rapen.. Verschrikkelijk. En mijn reputatie. Ik sta bekend als betrouwbaar, slim. Mijn baan is belangrijk. Nee, ik weet heel zeker dat ik wil genieten van mijn leven en vrijgezel wil blijven. Ligt het niet misschien aan wat ik heb meegemaakt met mijn exen? Ook wat ik zag als kind? Kan het zijn dat ik niet beter weet? Dat ik geen goede ervaringen heb? Dat ik een man nodig had ipv een jongen? Opeens dacht ik vandaag aan wat er allemaal aan mij ontbreekt, wat er allemaal niet goed is. Onzekerheid glipte naar binnen.
Maar toch.. Nu is hij er opeens. En ben ik uit het niets voor hem gevallen. Echt erg. Ik zou graag willen weten of hij mij ziet staan. Misschien een heel klein beetje? Toen ik uit de auto stapte.. Hoe hij naar me keek van top tot teen.. En zijn lach, hij lachte veel gister. En hij keek, alleen durfde ik niet terug te kijken.
Misschien toch wel... ?

Shawn Mendes- Life of the party