Het waarom van mijn dagboek

Dag lezers,

Vandaag was ik bij mijn fysiotherapeut voor psychosomatische klachten die ik al een dik half jaar heb. Gelukkig ben ik wel weer in staat om mijn werk normaal te kunnen uitvoeren, maar mijn klachten kan ik nog steeds niet echt onder controle houden.

Vandaag benoemde ik iets van vroeger. Volgens familie was ik een jaar of 3 en kon ik érg boos worden. Zo smeet ik de deur dicht en rende naar buiten. Ik was altijd op 2 plekken te vinden, waar ik dan heen vluchtte. Dit was bij mijn opa en oma thuis. Tegenwoordig kan ik maar moeilijk met emoties overweg. Boosheid, verdriet, zorgen. Ik blijf er mee in mijn hoofd zitten. Om die reden, leek het haar een goed idee om van me af te schrijven. Naast een cursus mindfullness en cognitieve gedragstherapie (RET, etc....) via een psycholoog waar ik mee bezig ben, is dit iets wat mij wel erg ligt, en ik daarom wil gaan oppakken. Mijn doel is dan ook niet om discussies aan te gaan over mijn schrijven, of handelen. Het doel is om van me af te schrijven. Mijn boosheid en zorgen los te kunnen laten.

Zorgen, negatieve gedachten, wil ik los kunnen laten en ombuigen naar positiviteit en een beter zelfbeeld.

Om maar gelijk een sprong in het diepe te wagen: vandaag ben ik voor mijzelf opgekomen. Zo wil ik dit zien. En zo moet ik het zien. Omdat het zo is. Het is een lang verhaal en ik denk dat mensen allerlei verschillende meningen hebben. Maar voor mij voelt het nu goed zo. Er valt werkelijk een pak van mijn hart. Mijn lichamelijke stress klachten zijn ineens een stuk minder, tot bijna weg. De keuzes die je maakt zullen altijd gevolgen hebben. Mensen zullen er altijd commentaar op hebben. Maar ik wil daar niet meer bang voor zijn. Ik wil doen wat ik zelf denk dat goed is.

Voor nu laat ik het hierbij. Wel moet ik zeggen, dat ik nog erg bang ben voor de reactie die ik ga krijgen op mijn keuze. Eigenlijke onze, ook die van mijn man. Ik hoop dat ik die spanning een beetje kan loslaten vandaag. Want ik blijf bij mijn standpunt.

Tijd voor mij om nog even aan de studie te gaan. Vanmiddag moet er weer gewerkt worden en met een kleine kitten in huis is het een beetje plannen soms.....

Groetjes!