Het is goed zo.....

Ik heb het op dit moment wel een beetje gehad met alles.
Alles gaat weer in een waas aan me voorbij. En de chaos in mijn hoofd is weer groot.
Praten lukt me niet meer omdat ik dan weer vast loop met mezelf.
Als mensen vragen hoe het gaat weet ik niet hoe en wat ik moet antwoorden.
Want tja hoe gaat het nu eigenlijk?
Mijn eetstoornis zegt dat het goed gaat.
Mijn depressieve gevoel zegt dat het goed gaat.
Maar wat zegt het echte meisje in mij? Ik weet het niet meer..
Ik leef in mijn eetstoorniswereldje en dat loslaten durf ik op dit moment nog niet.
Het is allemaal zooo vertrouwd en zo veilig.
De controle der over hebben voelt gewoon 'goed'... Dus het loslaten lukt me ook niet.
Vandaag weer heftig dagje gehad. En tja dat uit zich dan weer in eetbuien waardoor ik me walgelijk voel.
Voel me nu echt een zeekoe van 100 kg ofzo. Echt niet grappig meer.
En nu ik dit typ staan de tranen ook in mijn ogen... Wat wil ik? Wat moet ik? Wat kan ik?
Ik weet het echt niet op dit moment.
Heb me PMT van volgende week afgezegd. Ik kan het gewoon niet aan op dit moment.
En ik weet ook nog niet of ik vrijdag wel naar de ERT ga.. Therapeuten vinden het niet verstandig.. Maar wat moet ik dan?
Ik weet het gewoon niet meer...
Me gedachtes gaan weer op de loop met me...
Zoooooo frustrerend dit