Het eerste deel

Soms heb ik er wel eens aan zitten denken om een boek te schrijven over mijn leven omdat ik zo veel heb mee gemaakt. Van daar dat ik hier mijn eerste hoofdstuk zogezegd zal gaan schrijven en kijken of het wel allemaal lukt.

Het begon allemaal jaren terug 20 jaar om wel precies te zijn. Mijn ouders gingen scheiden. Mijn vader bleef in het ouderlijke huis wonen en mijn moeder , broertje & ik gingen op zoek naar een ander huis. Snel hadden wij alweer een huis en konden we ons settelen. Mijn moeder werkte destijds om ons te onderhouden omdat mijn vader dus geen ENE CENT wou geven voor onze onderhoudt. Maar mijn moeder heeft het altijd perfect gedaan en we kwamen nooit wat tekort. Maar door alle stress die ik had als klein meisje en ik was toch echt een papa's kindje begon ik mij te misdragen. Ik begon te liegen ik begon te stelen en deed allemaal dingen die niet mocht. Eerst deed ik het soms en daarna deed ik het steeds meer. Omdat mijn moeder mijn stress niet aankon omdat ze zelf zoveel stress had begon ze mij te mishandelen ( slaan ) sloot mij op in mijn kamer zodat ik geen dingen meer kon doen. Maar daardoor werd ik eigenlijk alleen maar erger. Tot dat ik het helemaal zat was en besloot bij mijn vader te gaan wonen ui was toen een jaar of 10. Het leek alsof er een paradijs open ging. Elke ochtend werd mijn broodje gemaakt ik mocht helemaal zelf mijn kamer inrichten n kreeg alles wat ik wou. Ondertussen was mijn vader hertrouwd met een vrouw die ook al 2 dochters had. Deze dochters woonde ook in het huis wat mijn vader en zijn vrouw destijds hadden gekocht. Maar na loop van tijd begon ik ook niet meer gelukkig te zijn. Deed ik de zelfde dingen die ik bij mijn moeder ook altijd deed. Ik begon te stelen te liegen over alles wat je maar kon verzinnen. Mijn vader stuurde mij uit eindelijk naar een kinderpsychiater , met deze vrouw heb ik echt een tijd moeten praten maar ik vond het altijd onzin en maakte er altijd grapjes mee haha. Sorry maar als kind zijnde vond ik dit gewoon niet nodig. Ik wou gewoon aandacht van m'n vader maar hij werkte en draaide ook nachtdiensten waardoor we elkaar vaak misliepen. Op een gegeven moment wou ik ook niet meer bij m'n vader wonen had het na 2 jaar ook wel weer gezien. Ik zei dat ik rond 19:00 mijn oma zou bezoeken ( de moeder van mijn vaders vrouw) ik ging altijd naar haar toe omdat ze kauwgom ballen had en we deden altijd samen puzzelen of keken tv. Dus toen ik op dat moment weg ging was er niks aan de hand en ze dachten gewoon dat ik zou terug keren. Maar ik was niet van plan om weer terug te keren. Ik ben met de fiets zo een 35 kilometer gaan fietsen naar m'n moeders huis moest ik langs de bossen langs het spoor en uit eindelijk tussen 21/22 uur kwam ik bij m'n moeder aan. Ik belde aan en ik zei mam ik ik bij jou wonen. Mijn moeder deed snel mijn fiets naar binnen tillen en belde mijn vader om te zeggen dat ik weer terug was gekomen en dat is weer bij m'n moeder wou gaan wonen. Maar vanaf dat moment liep alles nog erger dan dat het was. Ik weet nooit wie het heeft gedaan maar ze geven elkaar allebei de schuld. Mijn vader en moeder hadden gedeeltelijke voogdij over mij maar niet over mijn broertje want mijn broertje was bang voor m'n vader en ging liever ook nooit op bezoek bij hem dat kwam misschien 1 x in de 3 maanden voor. Maar om weer terug te komen op wat ik wou zeggen na 3 maanden werd ik in een pleeggezin geplaatst. Daar was ik ook net zo erg als ik thuis was en heb daar iets van 10 weken gewoond. vanuit daar ben ik weer even thuis geplaatst tot er plaats was voor mij op een internaat of andere instelling. Het duurde niet lang voor dat ze plaats hadden in een instelling in Alkmaar. Daar waren 6 groepen. Ik kwam op de groep die het kortste open was. Daar zaten kinderen die van een andere instelling kwamen in Leiden maar die werd gesloten dus die waren het allemaal gewend om al zo te wonen. En toen kwam ik mijn oma tante en moeder brachten mij naar deze instantie ik kreeg kamer 8 of 9 toegewezen het was helemaal boven aan in het gebouw. Het was een lelijke grijze kamer met een groene wastafel kast en bureau aan de muur vast gelijmd. Daar hadden ze was slim over na gedacht zodat niemand het kapot kon maken. De ramen zaten met een soort van schroeven vast zodat ze maar 10 centimeter open konden zodat je niet kon ontsnappen of met andere (huisgenoten) via het raam kon praten.